ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႕ရဲ႔တာ၀န္၀တၱရားကဘာလဲ?

ဗုဒၶဘာသာသည္ယံုၾကည္မွဳႏွင္႕ဆိုင္ေသာဘာသာတရားတခုမဟုတ္ပါ ဗုဒၶဘာသာသည္သီလ သမာဓိ ပညာတို႔အေပၚတြင္အေျခခံေသာဘာသာတရားတခုျဖစ္ပါတယ္။ 

တကမၻာလံုးမွေလးစားမွဳကိုထိုက္ထိုက္တန္တန္ရရွိ၏ဘာေၾကာင္႕ရရွိတာလဲဆိုရင္ဗုဒၶဘာသာသည္

အသိပညာဗဟုသုတက်ယ္က်ယ္ျပန္႕ျပန္႕ရရွိရန္ဆင္ျခင္တံုတရားကိုခြင္႕ျပဳျပီးမ်က္ကန္းတေစၦ

ယံုၾကည္မွဳကိုလက္မခံေသာေၾကာင္႕ျဖစ္သည္ဟုဆိုရေပမည္။

တခ်ိဳ႕ေသာဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြကဘုရားေက်ာင္း ေစတီပုထိုးသို႕သြားေရာက္ကာပန္း ဆီမီး ေရခ်မ္း ဆြမ္း အေမွြးတိုင္ပစၥည္းေလးပါးလွဴဒါန္းျခင္းျဖင္႔ပင္ဗုဒၶဘာသာတို႕ရဲ႔တာ၀န္ဟာျပီးဆံုးျပီလို႕ေတြးထင္ေနၾကတယ္

ဗုဒၶဘာသာတို႕ရဲ႔ခရီးလမ္းဆံုးျပီလို႕ယူဆေနၾကတယ္ယင္းတို႕ကားဗုဒၶဘာသာတို႕ရဲ႔ခရီးလမ္းအဆံုးမဟုတ္ပါ။

ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႕သည္ထိုသို႕ေသာနည္းအားျဖင္႕ဘာသာေရးတာ၀န္ေတြျပီးဆံုးျပီလို႕ယူဆကာတေန႕တာ

ကိုေက်နပ္စြာအနားယူၾကေပလိမ္႕မယ္ ျမတ္ဘုရားကေတာ႕ဒီမွ်ေလာက္ရိုးစင္းေသာအျပဳအမူမ်ားနဲ႔

လူတေယာက္သည္ေက်နပ္မေနသင္႕ပါ။

ထိုမွ်ေလာက္ျပဳလုပ္ကာမ်ွျဖင္႕ဗုဒၶဘာသာ၀င္တဦးလို႕ေခၚဆိုရန္လံုေလာက္ျပီဟုလည္းမယူဆသင္႕ပါဟု

သင္ျပေပးခဲ႔ပါတယ္။

ျမတ္ဘုရားရဲ႔တရားေတာ္ဂုဏ္ေတာ္ေတြကိုေဟာၾကားျခင္းျဖင္႕လည္းေကာင္းျမတ္ဘုရားရဲ႔ၾကည္ညိဳဖြယ္

မ်က္ႏွာေတာ္ကိုၾကည္ညိဳေနယံုမ်ွျဖင္႕လည္းေကာင္းေက်နပ္ေနၾကကုန္ေသာတပည္႕တပန္းမ်ားကိုျမတ္ဗုဒၶ

အလိုရွိေတာ္မမူ။

စၾကၤာ၀ဠာအနႏၱက်ယ္ျပန္႕စြာလြွမ္းမိုးေသာဆင္းရဲဒုကၡကုန္ဆံုးရာျမတ္နိဗၺာန္ကိုမ်က္ေမွာက္ျပဳဖို႕ရန္ၾကိဳး

စားေနၾကကုန္ေသာအသိပညာရွင္မ်ားႏွင္႕ဖြဲ႔စည္းထားေသာယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕ျပီးျငိမ္းခ်မ္းေသာလူ႕ေဘာင္

အဖြဲ႕အစည္းကိုျမတ္ဗုဒၶအလိုရွိေတာ္မူသည္။

ကံမေကာင္းစြာနဲ႔ဗုဒၶဘာသာတို႕သည္ဗုဒၶဘာသာတို႕၏ၾကီးက်ယ္ေသာအေမြအႏွစ္၏အေျခခံက်သည္႕

သေဘာတရားမ်ားကိုေမ႕ေလ်ာ႕ေနၾကတယ္ဗုဒၶဘာသာတို႕သည္ဘာသာေရးထံုးတမ္းစဥ္လာမ်ားႏွင္႕

၀တ္ျပဳျခင္းမ်ွေလာက္နဲ႔သာလိုက္နာၾကေသာလူစုထဲမွာသာအက်ံဳး၀င္သြားသည္မွာအလြန္ပင္၀မ္းနည္း

စရာေကာင္းလွပါတယ္။

ျမတ္ဘုရားအားဗုဒၶဘာသာတို႕ရွိခိုးၾကျခင္းမွာ’အျပစ္လံုး၀ကင္းစင္ျပီးျပည္႕စံုျခင္း၏စံနမူနာမွန္”ျဖစ္သည္ဟု

ဗုဒၶဘာသာတို႕ယူဆေသာအလယ္လမ္းစဥ္ကိုရွာေဖြေတြ႕ရွိသူႏွင္႕ဗုဒၶဘာသာတို႕ရဲ႔ဆရာသမားျဖစ္သူ

ျမတ္ဗုဒၶကိုရိုေသမွဳႏွင္႕ေက်းဇူးတင္မွဳတို႕ကိုေဖာ္ျပသည္႕သေကၤတတခုမ်ွသာျဖစ္ေၾကာင္းရွင္းလင္းစြာ

သေဘာေပါက္ကာသတိတရရွိေနရမည္။

ကမၻာေပၚမွာျမင္႕ျမတ္ျပီးေပ်ာ္ရွြင္ခ်မ္းေျမ႕ဖြယ္ေကာင္းသည္႕ဘ၀လမ္းစဥ္ကိုလည္းေကာင္းယခုဘ၀

ေနာင္ဘ၀မ်ားတြင္ထာ၀ရတည္ျမဲေသာခ်မ္းသာေပ်ာ္ရွြင္မွဳကိုရရွိေရးအတြက္လည္းေကာင္းနည္းလမ္း

ရွာေဖြေတြ႕ရွိျပီးေဟာေဖာ္ညွြန္ၾကားခဲ႔သည္မွွာျမတ္ဘုရားပင္မဟုတ္လား?သံသရာမွထြက္ေျမာက္ျခင္း

ဆင္းရဲမွခ်ဳပ္ျငိမ္းျခင္းအေျခေနျဖစ္ေသာနိဗၺာန္ဟူေသာေနာက္ဆံုးျမင္႕ျမတ္ေသာပန္းတိုင္သို႕ပို႕ေဆာင္

ေပးေသာလမ္းစဥ္ကိုရွာေဖြေတြ႕ရွိသူမွာျမတ္ဘုရားပင္မဟုတ္လား?။

ျမတ္ဘုရားရဲ႔ေျခေတာ္ရင္းမွာဗုဒၶဘာသာတို႕မည္မ်ွၾကာၾကာမည္မ်ွအၾကိမ္မ်ားမ်ားရွိခိုးသည္ျဖစ္ေစကာမူ

ထိုသို႕ျပဳမူျခင္းသည္ဗုဒၶဘာသာ၀င္တဦးရဲ႔ဘ၀လမ္းစဥ္အတိုင္းေနထိုင္ရန္ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႕အတြက္တခု

တည္းေသာနည္းလမ္းမဟုတ္ေပ။ 

ဗုဒၶဘာသာ၀င္လမ္းစဥ္မွာထိုမ်ွလြယ္ကူမွဳမရွိေခ်စစ္မွန္ေသာဗုဒၶဘာသာ၀င္တဦးျဖစ္ဖို႕ရန္အတြက္ဗုဒၶရဲ႕

အေျခခံတရားေတြကိုလိုက္နာသင္႕၏။

ဗုဒၶဘာသာစာေပမွာအကၽြမ္း၀င္ေသာသူမ်ားသည္ဗုဒၶဘာသာမွာျမင္႕ျမတ္ေသာအေျခခံအေၾကာင္းတရားမ်ား

ေျမာက္မ်ားစြာရွိသည္ကိုၾကင္နာစြာေျပာဆိုေနေပလိမ္႕မည္ဗုဒၶဘာသာ၀င္မဟုတ္သူမ်ားစြာတို႕သည္

ဗုဒၶဘာသာကိုေျဖင္႕မတ္မွန္ကန္ေသာဘ၀လမ္းစဥ္တရပ္ျဖစ္သည္ကိုလည္းလက္ခံခ်ီးမြန္းၾကေပလိမ္႕မည္။

ဗုဒၶဘာသာသည္လူသားတို႕အားျငိမ္းခ်မ္းေရးသို႕လည္းေကာင္းေကာင္းေသာကိုယ္က်င္႕တရားဖြင္႕ျဖိဳး

တိုးတက္ေရးသို႕လည္းေကာင္းအေၾကာင္းအက်ိဳးဆင္ျခင္မွဳယုတၱိက်က်စဥ္းစားေတြးေခၚမွဳသို႕လည္းေကာင္း

ပို႕ေဆာင္ေတာ္မူသည္မဟုတ္လား? 

ထို႕အျပင္..ဗုဒၶတရားေတာ္သည္လူသားတဦး၏စိတ္မွာေပၚေပါက္လာေသာေမခြန္းအားလံုး၏မွန္ကန္ေသာ

အေျဖမ်ားကိုရရွိနိဳင္သည္႕အားကိုးရဆံုးမူးရင္းဇာတ္ျမစ္မဟုတ္ပါလား?

ဗုဒၶဘာသာသည္ဘ၀၏သဘာ၀ဆိုင္ရာစစ္မွန္ေသာတရားမ်ားကိုလြယ္လြယ္ရွင္းရွင္းနဲ႔မလိမ္မညာရွင္းျပထား

သည္႕တခုတည္းေသာဘာသာတရားပင္ျဖစ္တယ္။

လူသားတို႕၏စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာျမွင္႕တင္ေပးျခင္းႏွင္႕ပါတ္သက္ျပီးေျပာရလ်ွင္ဗုဒၶဘာသာသည္ျပိဳင္ဘက္ကင္း

လို႕ေျပာဆိုရဲပါတယ္။

တရားေဒသနာမ်ားမွာျမတ္ဘုရားသည္ျမင္႕ျမတ္ေသာဘ၀မ်ားကိုလူသားတို႕မည္သို႕ေနထိုင္နိဳင္ေၾကာင္းကို

ျမတ္ဘုရားသိဂၤါေလာ၀ါဒသုတ္မဂၤလသုတ္၀သလသုတ္စေသာသုတၱန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာေတြ႕နိဳင္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ႕ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႕က်င္႕ၾကံရမည္အစစ္အမွန္ျဖစ္ေသာဒါနလို႕ေခၚတဲ႔လွဴဒါန္းမွဳသီလလို႕ေခၚတဲ႔

ကိုယ္႕က်င္႕တရားပညာလို႕ေခၚတဲ႔၀ိပႆနာတရားေတြကိုေသခ်ာက်င္႕ၾကံျပီးဆင္းရဲျခင္းကင္းရာခ်မ္းသာသုခ

တို႕ျပီးျပည္႕စံုရာနိဗၺာန္ကိုေရာက္ေအာင္က်င္႕ၾကံအားထုတ္ဖို႕ပါပဲ ဒါမွလည္းျမတ္ဘုရားအလိုရွိေတာ္မူသည္႕တပည္႕ေကာင္းမ်ားျဖစ္လာၾကမည္မဟုတ္လား?

                                    

                                            ဓမၼစမ္းေရေသာက္သံုးနိဳင္ပါေစ။။

လူေပါင္း ငါးသိန္းေက်ာ္တစ္ျပိဳင္နက္ဗုဒၶဘာသာသုိ႔
ကူးေျပာင္းေသာ ကမၻာ့အၾကီးဆံုး ဘာသာတရားကူးေျပာင္းပြဲၾကီးက်င္းပ
ေသာျမိဳ႕ ။ ထိုျမိဳ႕ကား အိႏၵိယႏိုင္ငံ ေတာင္ပိုင္းက နာဂပူျမိဳ႕ပင္ျဖစ္၏ ။

ေနာက္ခံကေတာ႕ဒိရွဘူမိလို႕ေခၚတဲ႔ေဒါက္တာအမ္ေဘဒကာရဲ႔ေစတီေတာ္တြင္သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင္႕အတူ။

                                   ေန႕စဥ္ဗုဒၶဘာသာေတြစည္ကားကာေနရေလးတခု။

Character is power

                                          

စာေရးသူဒီေခါင္းစဥ္ေလးကိုၾကားရစဥ္ကတည္းကေဆာင္းပါးေလးတပုဒ္ေရးခ်င္ေနတာ..သို႕ေသာ္..

မေရးျဖစ္ခဲ႔ပါ ဒီစကားေလးဟာတန္ဖိုးသိပ္ရွိတယ္ character ဆိုတာပါဠိလိုဆိုရရင္သီလပါပဲ သီလဆိုတာကေတာ႕လူတေယာက္ရဲ႕ျပဳမူေျပာဆိုက်င္႕ၾကံေနထိုင္ပံုဟုေခၚဆိုရေသာကိုယ္႕က်င္႕တရားကို

သီလလို႕ေခၚဆိုပါတယ္။

powerဆိုတာကေတာ႕လူဆိုရင္ေတာ႕ရာထူးစည္းစိမ္အာဏာဂုဏ္သတင္းေက်ာ္ေစာမွဳေတြကိုေခၚဆိုတာပါ ဘုန္းၾကီးဆိုရင္ေတာ႕ဘုန္းၾကီးတာကိုဆိုတာေပါ႕။

လူတေယာက္၏တန္ဖိုးဟာကိုယ္က်င္႔တရားပါပဲကိုယ္႕က်င္႔တရားေကာင္းရင္ပါ၀ါတက္တာပါပဲ

ကိုယ္က်င္႕တရားမေကာင္းရင္ပါ၀ါက်တာပါပဲဒါေၾကာင္႕ပါ၀ါတက္ခ်င္ရင္ကိုယ္က်င္႔တရားေကာင္းေအာင္ေနဖို႕

လိုပါတယ္။

 ေလာကမွာေျခေထာက္နဲ႔တူတဲ႔ကိုယ္က်င္႔တရားမ်က္စိနဲ႔တူတဲ႔ပညာတရားဆိုတာရွိပါတယ္၊ေျခေထာက္နဲ႔တူတဲ႔

ကိုယ္က်င္႕တရားမရွိရင္ပညာနဲ႔တူတဲ႔မ်က္စိရွိေနေသာ္လည္းကိုယ္လိုခ်င္တဲ႔ပန္းတိုင္ကိုမသြားနိဳင္ဘူးမေရာက္နိဳင္ဘူးေပါ႔။

ေျခေထာက္နဲ႕တူတဲ႔ကိုယ္က်င္႕တရားရွိေနေသာ္လည္းမ်က္စိနဲ႔တူတဲ႔ပညာမရွိရင္လည္းဘာမွမျမင္နိဳင္ပါဘူး ပညာရွိျပီးကိုယ္႕က်င္႕တရားမေကာင္းရင္လည္းဘယ္ေလာက္ခ်မ္းသာခ်မ္းသာအဲဒီပုဂၢိဳလ္မေအာင္ျမင္နိဳင္ဘူး။

ေအာင္ျမင္မွဳရခ်င္ရင္ကိုယ္က်င္႕တရားေကာင္းေအာင္ေနၾက ဒီေနရာမွာၾကားညွပ္ျပီးေျပာခ်င္တယ္ လူၾကီးလူေကာင္းတဲ႕ဘာကိုလူၾကီးလူေကာင္းလို႕ေခၚတာလဲအသက္ၾကီးလို႕ေခၚတာလား?ပိုက္ဆံရွိလို႕ေခၚတာလား? ပညာတတ္လို႕ေခၚတာလား?

စာေရးသူကေတာ႕ေျပာခ်င္ပါတယ္လူေကာင္းဆိုတာကကိုယ္က်င္႕တရားေကာင္းသူကိုလူေကာင္းလို႕ေခၚပါတယ္

အသက္လည္းၾကီးတယ္ကိုယ္က်င္႕တရားလည္းေကာင္းတယ္ဆိုရင္အဲဒီပုဂၢိဳလ္ဟာလူၾကီးလူေကာင္းေပါ႕။

ေနာက္..လူေတာ္လူေကာင္းကိုယ္႕အေပၚေတာ္တဲ႔သူ..ကိုယ္႕အေပၚေကာင္းတဲ႔သူကိုလူေတာ္လူေကာင္းလို႕

ေခၚတာလား? ျမတ္ဘုရားကေတာ႕ကိုယ္က်င္႔တရားေကာင္းျပီးတတ္သိပညာရွိတဲ႔သူကိုလူေတာ္လူေကာင္းလို႕ေခၚတာပါ

 ေနာက္သူယုတ္မာနဲ႔သူေတာ္ေကာင္း..ကိုယ္က်င္႔တရားညံ႔သူကိုယ္က်င္႕တရားပ်က္စီးသူကိုသူယုတ္မာလို႕ေခၚတယ္

ကိုယ္က်င္႔တရားေကာင္းသူတတ္သိပညာရွိတဲ႔သူကိုေတာ႕သူေတာ္ေကာင္းလို႕ေခၚတယ္။ 

သူယုတ္မာနဲ႔သူေတာ္ေကာင္းခြဲျခားေပးတာကလည္းကိုယ္က်င႔္တရားပဲေလ

ကို္ယ္က်င္႕တရားသည္လူ၏အေရးၾကီးဆံုးေသာအရာျဖစ္တယ္၊ဒါေၾကာင္႕အေနာက္တိုင္းပညာရွင္ေတြက

                              when wealth is lost,nothing is lost.

                              when health is lost,something is lost.

                              when character is lost,everything is lost.

ဒီေနရာမွာပါဠိစာေပေလးနည္းနည္း၀င္ခ်င္တယ္ နစခုဒၵ မာစေရကိဥၥိ ေတာ္ျပီဒီေလာက္ပါပဲ ဒီစာတန္းေလးနဲ႔ဗုဒၶဘာသာေတြအတြက္အဆန္းျဖစ္မည္မထင္ ေမတၱာသုတ္မွာေတြ႕ရပါတယ္ အဓိပၸါယ္ေလးက မေကာင္းမွဳကိုနည္းနည္းေလးမွမျပဳမိပါေစနဲ႔တဲ႔ မိမိရဲ႔ကာယကံမွဳ ၀စီကံမွဳ မေနာကံမွဳကိုထိန္းသိမ္းဖို႕ပါပဲ။

ကိုယ္ကလုပ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္လုပ္ရမည္႕အခ်ိန္လား ေျပာေတာ႕မည္ဆိုရင္ေျပာရမည္အခ်ိန္လားေနရာလား ၾကံစည္ေတာ႕မည္ဆိုရင္လည္းၾကံစည္ရမည္႕ေနရာလားအခ်ိန္လားဆိုတာသိရပါ႕မယ္။

ဒီလိုထိန္းသိမ္းလိုက္တာဟာ ကိုယ္က်င္႕တရားပါပဲ နိဳင္ငံတိုးတက္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ လူမ်ိဳးေရးတိုးတက္ခ်င္တယ္ဆိုရင္္ဘာသာတရားတိုးတက္ခ်င္တယ္ဆိုရင္လူတိုင္းကိုယ္က်င္႕တရားေကာင္းဖို႕

လိုပါတယ္။ 

ဒီေနရာမွာပံုျပင္ေလးတခု၀င္ခ်င္တယ္တခါတံုးကလကၡဏာဖတ္လုပ္ျပီးလွည္႕လာကာလုပ္ကိုင္စားေသာက္ေနေသာ

သူတေယာက္၇ွိတယ္သူဟာလကၡဏာဖတ္တာသိပ္ျပီးကၽြမ္းက်င္တယ္။ 

လမ္းမွာေျခရာတခုေတြ႕တယ္ေျခရာကိုၾကည္႕ေတာ႕မင္ရဲ႔လကၡဏာျဖစ္ေနတယ္ သူကလည္းသူရဲ႔ပညာကိုယံုေတာ႕ေျခရာေနာက္ကိုလိုက္တယ္တေျဖးေျဖးနဲ႕လိုက္ရင္းေတာထဲေရာက္သြားတယ္

ေတာထဲေရာက္ေတာ႕သူလိုက္ေနတဲ႔သူကိုေတြ႕ပါျပီ ျခံဳထဲမွာလက္ၾကားညွပ္ကာက်င္ငယ္စြန္႕ေနတဲ႔သူ လကၡဏာဖတ္တဲ႔ဆရာကသူ႕ကိုေသေသခ်ာခ်ာၾကည္႕တယ္က်င္ငယ္စြန္႕သူကခင္ဗ်ားဘာၾကည္႕တာလဲ?

ကၽြန္ေတာ္က်င္ငယ္စြန္႕တာၾကည္႕တာလား? 

လကၡဏာဖတ္တဲ႔ဆရာကမဟုတ္ရပါဘူး ဆရာၾကီးကိုေမးဆရာရွိလို႕ပါ ဘာေမးမွာလည္းေမးဆိုေတာ႕ဆရာၾကီးဘာလုပ္စားလဲ ကၽြန္ေတာ္ဇာတ္ေထာင္စားတယ္ ဟုတ္ပါျပီ ဇာတ္ထဲမွာဘယ္အခန္းကပါလဲ ဘုရင္အခန္းကပါတယ္။

 ေအာ္.. ဟုတ္ကဲ႔ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႕ေျပာျပီးထြက္လာခဲ႔တယ္ လကၡဏာဖတ္တဲ႔ဆရာကေတြးတယ္ဒီလိုလက္ၾကားညွပ္ျပီးက်င္ငယ္စြန္႕မေကာင္းေသာအမူအက်င္႕ေလးေၾကာင္႕

သူဟာတိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ရမည္႕အစားဘာမွမဟုတ္တဲ႔ဇာတ္ထဲမွာမင္းျဖစ္ေနရတာပါလားလို႕ေတြးလိုက္မိတယ္။

က်န္တဲ႔ငါးပါးသီလထားလိုက္ပါအံုးဒီလိုမေကာင္းတဲ႔အမူအရာေလးကေတာင္မင္းအျဖစ္ကလြဲေခ်ာ္ရတယ္

ဒါေၾကာင္႕မေကာင္းမွဳကိုနည္းနည္းေလးမွမလုပ္မိေစနဲ႔လို႕ျမတ္ဘုရားမ္႕တာကိုးလို႕ေတြးလိုက္မိတယ္။

 ေရွးပညာရွိေတြကေတာ႕လူရဲ႔တန္ဖိုးဟာကိုယ္က်င္႔တရား ကိုယ္က်င္႔တရားသည္လူ၏အသက္ ထို႕ေၾကာင္႕ကိုယ္က်င္႔တရားကိုအသက္ထက္သမ်ွတန္ဖိုးထားေစာင္႕ထိန္းၾကတဲ႔။ 

ကိုယ္ကမေကာင္းမွဳျပဳမိေတာ႕မယ္ဆိုရင္ နစခုဒၵ မာစေရကိဥၥိ ဆိုတဲ႔ပါဠိေလးကိုသတိရလိုက္ပါ မိမိရဲ႔ ကာယကံ ၀စီကံမွဳ မေနာကံမွုဳကိုထိန္းသိမ္းျပီး လူဆိုရင္လဲ အာဏာပါ၀ါ စည္းစိမ္ဂုဏ္ထူးေတြတိုးတက္ေအာင္ဘုန္းၾကီးဆိုရင္လဲဘုန္းၾကီးေအာင္လုပ္ျပီး လူမ်ိဳးေရးအတြက္ ဘာသာေရးအတြက္နိဳင္ငံေရးအတြက္လုပ္ေဆာင္နိုင္ၾကပါေစ။

                 သီလေခၚဆို ကိုယ္က်င္႔ေကာင္းမွ ေတာင္းတိုင္းတတိုင္း ရနိဳင္တယ္

                 ပေဒသာပင္ အိမ္မွာေပါက္သလိုေကာက္ယူသံုးလို႕ရနိုင္တယ္။

                ကိုယ္က်င္႔ေကာင္းက်ိဳး ခ်က္ခ်င္းတိုး အားကိုးေလာက္ေပတယ္။

                 အဲဒါေၾကာင္႕ ကိုယ္က်င္႕သီလ ဒီဘ၀ တည္ျမဲၾကမယ္ကြယ္။

                                                                                 ဓမၼစမ္းေရေသာက္သံုးနိုင္ပါေစ။

သၾကၤန္အေၾကာင္း တေစ့တေစာင္း ေလ႕လာၾကည္႕ျခင္း

သၾကၤန္ပြဲေတာ္"သည္ ျမန္မာျပည္အပါအ၀င္အေရွ့ေတာင္အာရွေဒသ၏ ပြဲေတာ္တခု

ျဖစ္သည္။ "ကူးေျပာင္းျခင္း၊ ေျပာင္းေရႊ့ျခင္း"ဟု အဓိပၸါယ္ရေသာ ပါဠိဘာသာ"သကၤႏၱ"၊ 

သကၠတဘာသာ"သၾကၤႏ ၱ"တုိ့ကုိ တုိက္ရုိက္ျမန္မာျပန္ေတာ့ "သၾကၤန္"ဟု ျဖစ္လာသည္။

   ဤကမၻာေျမၾကီးသည္ ေနကုိ ဗဟုိျပဳ၍ မိႆရာသီမွ စ၍ ျပိႆ၊ ေမထုန္၊ ကရက႗္၊ သိဟ္၊ ကန္၊ ျဗိစ ၦာ၊ ဓႏု၊ မကာရ၊မိန္ဟူေသာ ၁၂ ရာသီခြင္တုိ့သုိ့ အစဥ္လုိက္ကူးေျပာင္းလွည့္လည္သည္။ ျပီးေနာက္ ရက္ေပါင္း ၃၆၅ ရက္၊ ၆ နာရီ၊ ၁၂ မိနစ္၊ ၃၇ စကၠန့္ျပည့္ေသာအခါ မိႆရာသီအစ အႆ၀နီနကၡတ္ ပထမပတ္သုိ့ စတင္၀င္ေရာက္သည္။ 

 

ယင္းသုိ့ ရာသီခြင္တပတ္လည္၀င္ေရာက္စအခ်ိန္ကုိ ရာသီတခုမွ ရာသီတခုသုိ့ ကူးေျပာင္းေသာေၾကာင့္"သၾကၤန္"က်သည္ဟု ေခၚေလသည္။

          ကြဲျပားေသာယူဆခ်က္လည္း ရွိေသး၏။ တာ၀တိ ံသာနတ္ျပည္မွ သိၾကားမင္းသည္ သၾကၤန္က်ခ်ိန္မွာ လူ့ျပည္သုိ့ ေခတၱခဏ ဆင္းလာေလ့ရွိသည္။ သိၾကားမင္းလူ့ျပည္ဆင္းခ်ိန္

သည္ "သၾကၤန္က်ခ်ိန္"ျဖစ္သည္။သိၾကားမင္းမဆင္းမီ တရက္အလုိသိၾကားမင္းကုိၾကဳိဆုိေသာ

ေန့ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ "သၾကၤန္အၾကဳိေန့" ေခၚသည္ဟုလည္း အခ်ဳိ့ ယူဆၾကေသး၏။

          အၾကမ္းဖ်င္းအားျဖင့္ သၾကၤန္က်မည့္ရက္ကုိ အလြယ္တကူသိႏုိင္ေသာနည္းမွာ လြန္ခ့ဲ

ေသာႏွစ္ သၾကၤန္အတက္ရက္မွ စ၍ ေရတြက္လွ်င္ ၃၆၄ ရက္ေျမာက္ေန့သည္ ယခုေရာက္ဆဲ

ႏွစ္၏ သၾကၤန္အက်ေန့ပင္ ျဖစ္သည္။ အတိအက်အားျဖင့္ လြန္ခ့ဲေသာႏွစ္ သၾကၤန္က်ေသာေန့

ရက္အခ်ိန္မွ ၃၆၅ ရက္၊ ၆ နာရီ၊ ၁၂ မိနစ္ ၃၇ စကၠန့္ျပည့္ေသာအခ်ိန္ေန့ရက္သည္ ယခု

ေရာက္ဆဲႏွစ္၏ သၾကၤန္အက်ေန့ ျဖစ္ပါသည္။

          သၾကၤန္အခါေတာ္သည္ ​​ဧျပီလအတြင္းက်ေရာက္ေလ့ရွိသည္။ ျမန္မာႏွစ္ ၁၁၀၁ တြင္

ဧျပီလ ၁၀ ရက္ေန့မွာ သၾကၤန္က်ခ့ဲသည္။ ၁၁၆၂ တြင္ ဧျပီလ ၁၁ ရက္၊ ၁၂၂၀ တြင္ ဧျပီလ ၁၂ ရက္၊ ၁၂၆၃ တြင္ ဧျပီလ ၁၃ ရက္၊ ၁၃၀၁ ခုေလာက္မွ စ၍ ဧျပီလ ၁၄ ရက္ သၾကၤန္က်

သည္။ ယခုႏွစ္ ၁၃၇၂ ခုႏွစ္တြင္လည္း ဧျပီလ ၁၄ တြင္ သၾကၤန္က်ပါမည္။

          တႏွစ္မွာ န၀င္းအေရအတြက္ ၁၀၈ န၀င္းျဖစ္၍ သၾကၤန္ ၁၀၈ ၾကိမ္၊ နကၡတ္ ၂၇ လုံး

ျဖစ္၍ သၾကၤန္ ၂၇ ၾကိမ္၊ ရာသီ ၁၂ ခုျဖစ္၍ သၾကၤန္ ၁၂ ၾကိမ္ က်သည္၊ ကူးေျပာင္းသည္ဟု ဆုိႏုိင္သည္။ ယင္းကူးေျပာင္းျခင္း သုိ့မဟုတ္ သၾကၤန္က်ျခင္းတုိ့မွာ"သာမညကူးေျပာင္းျခင္း" ျဖစ္၍ "အငယ္စား-စူဠသၾကၤန္" တုိ့သာျဖစ္ေနသည့္အတြက္ လူတုိ့က အေလးအနက္ထားကာ အသိအမွတ္မျပဳခ့ဲၾကေခ်-------။  

 

 ျဂဳိဟ္အေပါင္းတုိ့၏မိခင္ တနဂၤေႏြျဂဳိဟ္ကုိသာ အေလးဂရုျပဳ

ကာ ႏွစ္၊ လ၊ ရက္တုိ့ကုိ မွတ္သားၾကေသာေၾကာင့္ တနဂၤေႏြျဂဳိဟ္ေျပာင္းေရႊ့ကူးေျပာင္းျခင္းကုိ

သာလွ်င္ "သၾကၤန္"ဟုလည္းေကာင္း၊  "သၾကၤန္ၾကီး-မဟာသၾကၤန္"ဟုလည္းေကာင္း အေလး

အျမတ္ျပဳ မွတ္သားလ်က္ သၾကၤန္ပြဲေတာ္ဆင္ႏႊဲက်င္းပၾကပါသည္။ ထုိ့ေၾကာင့္ ဧျပီလအစပုိင္း

သုိ့မဟုတ္အဆုံးပုိင္းရက္မ်ားတြင္ျဖစ္ေစ၊ေမလ၊ဇြန္လ၊ဇူလုိင္လမ်ားတြင္ျဖစ္ေစက်င္းပေလ့ရွိၾကေသာ အေနာက္ႏုိင္ငံမ်ားေန ျမန္မာတုိ့၏ သၾကၤန္ပြဲမ်ားသည္  "မဟာသၾကၤန္ပြဲ " မဟုတ္ဘဲ

"စူဠသၾကၤန္ပြဲ"မ်ားသာျဖစ္သည္ကုိသတိျပဳေစလုိပါသည္။ ထုိ့ျပင္ေရွးျမန္မာတုိ့သည္စူဠသၾကၤန္

ပြဲမ်ားကုိ ျပဳလုပ္က်င္းပေလ့မရွိေသာေၾကာင့္ အေနာက္ေရာက္ေရႊျမန္မာတုိ့၏ပြဲကုိ"ျမန္မာ့ရုိးရာ

ဓေလ့သၾကၤန္ပြဲ" ဟုလည္း ဆင္ျခင္ေပးရန္ ခက္ခဲပါသည္။ "ေရသဘင္ပြဲေတာ္ " Water Festival

ဟု ဆုိေသာ္ သင့္ျမတ္ဖြယ္ ရွိပါသည္။

          "မဟာသၾကၤန္" ႏွင့္ တြဲဖက္၍  "အတာ" ဟူေသာ ေ၀ါဟာရ၊  "အတာစား "ဟူေသာ ေ၀ါဟာရတုိ့ကုိ ေတြ့ရပါသည္။ "အတာ"ဟူသည္ ေလာကီအလုိ ဒဏ္သင့္ျခင္းျဖစ္သည္။ တနည္းအားျဖင့္ "အႏ ၱ-အဆုံး End"ဟူေသာ ပါဠိပုဒ္မွ "အတာ"ျဖစ္လာသည္ဟုလည္း ၾကံဆၾကသည္။ 

 

ယင္းအလုိအားျဖင့္ "အတာ"ဟူသည္ " ေနာက္ဆုံးကာလ၊ အက်ပုိင္းကာလ"

ကုိ ဆုိလုိသည္။ "အတာရက္"မွာ သၾကၤန္အတက္ရက္ ျဖစ္၏။ ႏွစ္တႏွစ္၏ေနာက္ဆုံးရက္ပင္

ျဖစ္သည္။  သၾကၤန္အတက္ရက္ႏွင့္ ေမြးေန့ တုိက္ဆုိင္သူမ်ားသည္ "အတာသင့္"သူမ်ား ျဖစ္

လာသည္။

 

 ၂၀၁၀ခုႏွစ္၊ ဧျပီလ ၁၆ ရက္၊  ေသာၾကာေန့၊ ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္ ၁ နာရီ ၃၂ မိနစ္၊ ၅၄ စကၠန့္တြင္ သၾကၤန္တက္ခ့ဲ၏။ အတာသင့္ေသာ ေသာၾကာသားသမီးတုိ့သည္ အတာတက္

မည့္ အခ်ိန္အတိအက်တြင္ "အတာစား" ရပါသည္။ "အတာစား" ဟူသည္ အတာတက္ခ်ိန္မွာ ေကာင္းမြန္သန့္ရွင္းစြာ၀တ္စားဆင္ယင္လွ်က္ အေရွ့ေတာင္အရပ္သုိ့ မ်က္ႏွာမူကာပူေဇာ္ရုိေသထုိက္သူမ်ားကုိ လွဴဖြယ္ပစၥည္းတုိ့ျဖင္ ဆက္ကပ္ပူေဇာ္ျခင္းကုိ ဆုိလုိပါသည္။ 

 

၂၀၁၀ျပည့္ႏွစ္၏

သၾကၤန္စာတြင္ အတာစားပုံကုိ ဤသုိ့ ေတြ့ရေပသည္။

"အတာသင့္ေသာ ေသာၾကာသားသမီးတုိ့သည္ အတာတက္ေသာအခ်ိန္၌ ရတနာ ၇ ပါးျဖင့္

ဆင္ယင္၍ ျမတ္ေသာေနရာမွ ဘုရား၊ တရား၊သံဃာရတနာသုံးပါး၊ မိဘဘုိးဘြား၊ ဆရာသမား၊

ျဗဟၼာသိၾကား၊ စတုေလာကပါလ သမၼာေဒ၀နတ္ေကာင္းနတ္ျမတ္တုိ့အား မိမိတုိ့ ဆႏၵရွိေသာ

၀တၳဳပစၥည္းတုိ့ျဖင့္ လွဴဒါန္းပူေဇာ္ပသ၍ တိထီေျမခံ အဂၤါ၏ ျဂဟဇာပြင့္ရာအရပ္ျဖစ္ေသာ အေရွ့ေတာင္အရပ္သုိ့မ်က္ႏွာမူျပီးလွ်င္ အတာစားကုန္ရာသည္။"

          အတာစားလုိက္သည့္အတြက္ ေသာၾကာသားသမီးမ်ားသည္ တႏွစ္လုံး လုိအင္ဆႏၵ

ျပည့္၀လာႏုိင္သည္။အေႏွာင့္အယွက္ကင္းသည္။ေကာင္းက်ဳိးခ်မ္းသာမဂၤလာသုခအေပါင္းတုိ့ ျပည့္၀လာႏုိင္ေၾကာင္း ၂၀၁၀ သၾကၤန္စာတြင္ ေဖာ္ျပပါအတုိင္း ေတြ့ရ၏။

 

"အတာစားျခင္း၏အက်ဳိးကား----- အတာပုည၊ ကုသလကုိ၊ ျပဳၾကကုန္ေသာ၊ အမ်ဳိးသား၊ အမ်ဳိးသမီးတုိ့သည္ "အတာကမၼံ ကေရာႏ ၱႆ မဟာေဘာဂံ မဟာသုခံ မဟပၹလံ စတုဒၵိသံ ေ၀ရီေဇယ်သုမဂၤလံ" ဟု ပေသနဒီေကာသလမင္းၾကီးအား ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူ

သည္ကုိ အေၾကာင္းျပဳ၍ ထုိက့ဲသုိ့ ရတနာသုံးပါးစသည္တုိ့အား လွဴဒါန္းပူေဇာ္ၾကေသာသူတုိ့

သည္ ေကာင္းက်ဳိးခ်မ္းသာ မဂၤလာတရား ျပန့္ပြားတုိးတက္ျပည့္စုံကုန္ရာသည္။"

 

  (သၾကၤန္စာတြင္ အတာစားသည့္အတြက္ ေကာင္းက်ဳိးျပဳပုံမ်ားကုိ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ေကာသလမင္းၾကီးအား ကုိယ္ေတာ္တုိင္ ေဟာေတာ္မူခ့ဲေလဟန္ ေရးသားထားေသာ္လည္း ေကာသလသံယုတ္စေသာ ခုိင္ခံ့ေသာ နိကာယ္ပါဠိေတာ္ၾကီးမ်ား၌ မလာရွိေၾကာင္း သိရပါ

သည္။) 

 

မဂၤလသုတ္ေတာ္ႏွင့္အညီ ရတနာသံုးပါး၊ မိဘဘုိးဘြားဆရာသမား၊ သူေတာ္ေကာင္း

မ်ားကုိ ရုိေသျခင္း၊ ေပးလွဴျခင္းစသည္တုိ့မွာ ကုသုိလ္ႏွင့္တြဲေနေသာ မဂၤလာတရားေတာ္မ်ား ျဖစ္သည့္အတြက္ အျပစ္ကင္း၍ ျပဳသင့္ျပဳထုိက္ေသာ အရာမ်ားျဖစ္ပါသည္။

          "အတာအုိး"အေၾကာင္း ဆက္လက္တင္ျပပါမည္။ အတာအုိးကို သၾကၤန္ကုိ ေစာင့္ၾကဳိ

သည့္အေနျဖင့္ သၾကၤန္မက်ခင္ ၾကဳိတင္ျပင္ဆင္ရသည္။  ပန္း ၇ မ်ဳိးျဖစ္ေစ၊ အညြန့္ ၇ မ်ဳိးျဖစ္

ေစ ေရျပည့္အုိးမွာ ထည့္ၾကသည္။ နံပတ္ ၇ မွာ တနဂၤေႏြစေသာ ၇ ရက္ကုိ ကုိယ္စားျပဳသည္

ဟု သိရပါသည္။ သၾကၤန္က်သည္ႏွင့္ တျပဳိင္နက္ အတာအုိးမွေရကုိ သြန္၍ သၾကၤန္ပန္း၊ သၾကၤန္အညြန့္တုိ့ကုိ အိမ္ဦး၀င္းထရံစသည္တုိ့၌ ထုိးစုိက္ကာ ဆုေတာင္းဆုယူျပဳေလ့ရွိၾကေပ

သည္။ယခုအခါ အတာအုိးထားျခင္းဓေလ့သည္ ျမန္မာလူမႈနယ္ပယ္၌ကြယ္ေပ်ာက္စျပဳလာ

ေခ်ျပီ----------။

          သၾကၤန္က်ျပီးေနာက္ ဦးေခါင္းေဆးမဂၤလာျပဳၾကရပါသည္။ ၂၀၁၀ သၾကၤန္စာတြင္ "သၾကၤန္သုံးပါးတုိ့တြင္ သမႏ ၱသၾကၤန္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ (၂၄) မိနစ္ေရာက္ေသာအခ်ိန္၌ ဦးေခါင္းေဆးမဂၤလာ ျပဳရာ၏၊ ဤကားအမ်ားႏွင့္ဆုိင္ေသာ သာမညအခါေပတည္း။"ဟု ဆုိ

ထားသည္။

          သၾကၤန္သည္ ဗသွ်ဴသၾကၤန္၊ အာရာမသၾကၤန္၊ သမႏ ၱသၾကၤန္ ဟု ၃ မ်ဳိးရွိသည္။ ဗသွ်ဴ

သၾကၤန္ျဖစ္ကသၾကၤန္မ၀င္မီ ဦးေခါင္းေဆးၾကရသည္။ အာရာမသၾကၤန္ျဖစ္က သၾကၤန္၀င္ဆဲမွာ

ဦးေခါင္းေဆးၾကရသည္။ သမႏ ၱသၾကၤန္ျဖစ္က သၾကၤန္က်ျပီး ၂၄ မိနစ္မွာ ဦးေခါင္းေဆးၾကရ

သည္။ (သမႏ ၱသၾကၤန္ျဖစ္က တနာရီလြန္မွ ဦးေခါင္းေဆးၾကရသည္ဟုလည္း ပညာရွင္တုိ့ ဆုိၾကပါ၏။) သၾကၤန္ အမ်ဳိးအစား ၁၂ မ်ဳိးဟုလည္း သုေတသနသရုပ္ျပအဘိဓာန္မွာ ေတြ့ရ၏။

          ေရွးျမန္မာတုိ့သည္ မိမိတုိ့၏ကုိယ္အဂၤါတြင္ အျမင့္ျမတ္ဆုံးျဖစ္ေသာ ဦးေခါင္းတြင္ ႏွစ္ေဟာင္းက ကပ္ျငိစြဲက်န္ေနေသာ အညစ္အေၾကးမ်ား ႏွစ္သစ္သုိ့ ဆက္လက္မပါရွိေစရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဦးေခါင္းေဆးမဂၤလာျပဳခ့ဲၾကသည္။  နိမိတ္ယူျခင္းျပဳခ့ဲၾကသည္။ 

 

ကုိယ္စိတ္သန့္ရွင္းမႈကုိ အက်ဳိးျပဳရာ ေရာက္သည္ဟု ယူဆခ့ဲၾကသည္။  ဆရာေမာင္ထင္ကသူ၏ ျမန္မာ

ဆယ့္ႏွစ္လမ်ားစာအုပ္တြင္ "သုိ့ေသာ္ လူၾကီးမ်ားကား သၾကၤန္ႏွစ္သစ္ကူးအခါေတာ္တြင္ ကုိယ္ႏုတ္ႏွလုံးသုံးပါးစုံစင္ၾကယ္ေစသည္ဟူေသာ အထိမ္းအမွတ္ျဖင့္ ဦးေခါင္းကုိ ေဆးၾက

ေလွ်ာ္ၾကသည္။ 

 

 ျမန္မာမင္းတုိ့လက္ထက္တြင္မူ ဘုရင္မင္းျမတ္တုိ့ကုိယ္တုိင္ ဦးေခါင္းေဆး

မဂၤလာကုုိ ၾကီးမႈး၍ က်င္းပသည္။ ထုိဦးေခါင္းေဆးမဂၤလာႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ လူငယ္တုိ့က လူၾကီး

တုိ့၏ ဦးေခါင္းကုိ တေရာ္ကင္ပြန္းတုိ့ျဖင့္ ေဆးေလွ်ာ္ေပး၍ ကုသုိလ္ယူၾကသည္။"ဟု ေရးသား

ခ့ဲသည္။ ေန့နံအလုိက္ ဦးေခါင္းေဆးမဂၤလာျပဳနည္းမ်ားကုိ သၾကၤန္စာတြင္ အေသးစိတ္ေလ့

လာႏုိင္ပါသည္။

          ဦးေခါင္းေဆးမဂၤလာျပဳလုပ္ေသာေၾကာင့္ အက်ဳိးရပုံကုိ 

 

သၾကၤန္စာတြင္ ေအာက္ပါအတုိင္း ေဖာ္ျပထားသည္။

"ဦးေခါင္းေဆးရေသာအက်ဳိးကား---သကၤေႏ ၱ၊ သၾကၤန္ဟုေခၚဆုိအပ္ေသာတနဂၤေႏြျဂဳိဟ္မင္း

သည္။ ပုဏၰေမ၊ အံသာ(၃၆၀)ရသျဖင့္တဘဂဂဏျပည့္၍ မိန္ရာသီအ၀သာန္န၀င္းမွ မိႆ

ရာသီ အာဒိန၀င္းသုိ့ ေျပာင္းခ့ဲသည္ရွိေသာ္။ ​ကၠူဓ၊ ဤလူ့ျပည္၌။ မာဏ၀ါ၊ သတၱ၀ါဟုေခၚေ၀ၚ

အပ္ကုန္ေသာ။ မႏုဇာ၊ လူအေပါင္းတုိ့သည္။ သိရာ၊ ဦးေခါင္းေဆးကုန္ရာ၏။ ေတသံ၊ ထုိဦး

ေခါင္းေဆးကုန္ေသာသူတုိ့အား။ သတၱဘာဂီ၊ ခုႏွစ္ႏွစ္ကျဖစ္ကုန္ေသာ။ ေရာဂီ၊ အနာမ်ဳိးတုိ့

သည္။ ၀ိနာေသယ်ဴံ၊ ကင္းေပ်ာက္ကုန္ရာ၏။ သုခဘာဂီ၊ ခ်မ္းသာျခင္း၏အဘုိ့ျဖစ္ကုန္ေသာ။

သတသဟႆာနိ၊ တသိန္းေသာအက်ဳိးတုိ့သည္။ ဘေ၀ယ်ဴံ၊ ျဖစ္ကုန္ရာ၏။"

          သၾကၤန္က်ျပီဆုိလွ်င္ ဘာေၾကာင့္ ေရကစားၾကသနည္း-----။ ေရွးေခတ္က ဘယ္လုိ ေရကစားၾကသနည္း------။

ေ၀ဒပညာရႈေထာင့္မွ ဤသုိ့ ဆုိၾကသည္။ သၾကၤန္က်ခ်ိန္သည္ အာေပါဓာတ္ မုိးနကၡတ္ ေရ

ရာသီ ငါးၾကင္းရုပ္အမွတ္အသားရွိေသာ မိန္ရာသီမွ ဆိတ္ရုပ္သ႑ာန္ ပူေသာသေဘာရွိေသာ မိႆရာသီသုိ့ တနဂၤေႏြျဂဳိဟ္မင္း ကူးေျပာင္း၀င္လာျခင္းျဖစ္သည္။ ကူးေျပာင္းေသာရာသီအိမ္

အေလ်ာက္ သၾကၤန္ေရတုိ့ျဖင့္ ၾကဳိဆုိပက္ဖ်န္းၾကျခင္းျဖင့္ ေရွးအေခၚ "ေရဖ်န္းသဘင္"ျဖစ္ေပၚ

လာခ့ဲပါသည္။

          ေရွးျမန္မာမင္းမ်ားလက္ထက္က ေရဖ်န္းသဘင္ကုိ နံနက္ ႏွင့္ ညေနအခ်ိန္မ်ားတြင္

သာ က်င္းပေစခ့ဲသည္။ ေငြဖလားတြင္ ေရၾကည္ေရေအး သုိ့မဟုတ္အေမြးန့ံသာထုံရည္မ်ားကုုိ

အျပည့္ျဖည့္၍ သေျပခက္ျဖင့္ ယဥ္ေက်းစြာ တဦးကုိ တဦးေရပက္ျခင္း၊ ေရကစားျခင္းျပဳခ့ဲၾက

သည္။ ဆရာေမာင္ထင္ကမူ ဂြမ္းဆြတ္၍ ေရေလာင္းၾကသည္ဟု ဆုိထားေပ၏။

 

"သၾကၤန္ေရက္ဖ်န္းျခင္းသည္ ေလးနက္မြန္ျမတ္ေသာ အဓိပၸါယ္ရွိသည္။ ေရသည္ ေမတၱာ

ဓာတ္ကုိ တင္စားသည္။ ေရကစားၾကသည္မွာ ' ေရလုိေအး၍ ပန္းလုိလန္းပါေစ'ဟူေသာ ေမတၱာဓာတ္ျဖင့္ ကစားျခင္း ျဖစ္သည္။ ေရွးက ဤအနက္အဓိပၸါယ္ကုိ ၀ိေသသထူးေစျခင္းငွါ

"ထုံသင္းန့ံသာ၊ ေရသီတာ၀ယ္၊ စမၸာကရမက္၊ ပန္းေပါင္းဖက္ေသာ" အေမႊးအၾကဳိင္တုိ့ကုိ ဖလားတြင္ထည့္၍ ဂြမ္းဆြတ္ျပီးလွ်င္ ေရေလာင္းၾကသည္။ "   (ဆရာေမာင္ထင္)

          ယေန့ေခတ္တြင္ သၾကၤန္ေရေလာင္းျခင္းကို ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာအတြက္ အေရးပါ

ေသာပြဲေတာ္တခု ျဖစ္ေလဟန္ ေဟာေျပာလာသည္ကုိ ေတြ့ရ၏။ "သၾကၤန္ေရထိလွ်င္ ျပဳထား

သမွ် အကုသုိလ္ေတြ ကင္းစင္သြားေၾကာင္း "   အေမရိကန္ႏုိင္ငံ၊  ျမိဳ့ေတာ္တခုရွိ ျမန္မာဗုဒၶ

ဘာသာအသင္း၏ ဥကၠ႒အျဖစ္တာ၀န္ယူထားသူ ဆရာ၀န္တဦးက အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ေဟာ

ေျပာသည္ကုိ စိတ္ပ်က္ဖြယ္ ၾကားနာရဖူး၏။ အမွန္အားျဖင့္ သၾကၤန္ပြဲသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာ

သာႏွင့္ ပတ္သက္ဆက္ႏြယ္ျခင္း အလ်ဥ္းမရွိပါေခ်--------။ သၾကၤန္ပြဲလူစည္ကားေရးအတြက္

ဗုဒၶဘာသာကုိ ခုတုံးလုပ္အလြဲအသုံးခ်တာမ်ဳိး မလုပ္သင့္ေၾကာင္း သတိျပဳသင့္ေပသည္။

          ျမန္မာသမုိင္းတြင္ ပုဂံဘုရင္ နရသီဟပေတ့ ေခၚ တရုတ္ေျပးမင္းလက္ထက္ေအဒီ၁၃ ရာစုတြင္ က်င္းပခ့ဲေသာ ေရဖ်န္းသဘင္မွာ ေရွးအက်ဆုံးျဖစ္သလုိ အၾကမ္းတမ္းဆုံးပဲြလည္း ျဖစ္ခ့ဲ၏။

          ပုဂံဘုရင္နရသီဟပေတ့သည္ တရုတ္ဆြန္မင္းဆက္ဘုရင္တုိ့၏ ဟန္က်ဳိးနန္းေတာ္

တည္ေဆာက္ပုံႏွင့္ ေရခ်ဳိးကန္စီစဥ္ထားပုံကုိ အလြန္သေဘာက်သည္။ အခ်ိန္မေရြး ေရသ

ဘင္ပြဲဆင္ႏြဲႏိုင္ရန္ စက္ေတာ္ေခၚရာခန္းမေဆာင္မွ ဧရာ၀တီျမစ္ကမ္းပါးရွိ ေရခ်ဳိးကန္အထိ

တုိက္ရုိက္သြားေရာက္ႏုိင္သည့္  လုံျခဳံေရးဥမင္တံတုိင္းကုိ တည္ေဆာက္ေစသည္။ ရွင္ဘုရင္

ျမဳိ့ျပင္ထြက္ေၾကာင္း လူသူေလးပါးတုိ့အၾကား သတင္းမေပါက္ၾကားေစရန္ ရည္ရြယ္ျပီး တည္

ေဆာက္ျခင္းျဖစ္သည္။

          ေနအပူျပင္းဆုံးအခ်ိန္ တန္ခူးလတြင္ ပုဂံဘုရင္သည္ ေရသဘင္ပြဲကို မိဖုရား၊ေမာင္းမမိ

ႆံအမ်ဳိးသမီးပရိသတ္မ်ားႏွင့္သာ တေပ်ာ္တပါး ဆင္ႏႊဲေလသည္။ ဘုရင္သည္ သူအလြန္ခ်စ္

ျမတ္ႏုိးေသာ မိဖုရားေစာလုံကုိ က်ီစယ္လုိေသာေၾကာင့္ မိဖုရား၏ဦးေခါင္းပါမက်န္တကုိယ္လုံး

ရႊဲရႊဲစုိေအာင္ ေရပက္ေစသည္။

 

 ေရပက္ၾကမ္းေသာ ဘုရင္ကုိ မိဖုရားစိတ္ခုသည့္အတြက္ ပြဲေတာ္စာတြင္ အဆိပ္ထည့္ကာ လုပ္ၾကံေသာ္လည္း ကံေကာင္းေထာက္မျပီး ပြဲေတာ္မတည္မီအစာတြင္ အဆိပ္ထည့္ထားေၾကာင္း ဘုရင္သိသြားသည္။ လုပ္ၾကံသူမိဖုရားေစာလုံကုိ ဘုရင္က ေသဒဏ္ေပးသည္။ ဤသုိ့ျဖင့္ ပုဂံဘုရင္၏ ရႊင္ျမဴးဖြယ္ေရသဘင္ပြဲသည္ ၀မ္းနည္းပူေဆြးဖြယ္ျဖစ္ရပ္ႏွင့္ နိဂုံးခ်ဳပ္ခ့ဲရသည္။

          ပုဂံဘုရင္သည္ မိဖုရားေစာလုံေသဆုံးျပီးေနာက္ပုိင္း ေနာင္တရကာစိတ္ဓာတ္ေခ်ာက္

ျခားျပီး   "ေစာလုံ လာလွည့္၊ ေစာလုံ  ေစာင့္ခလွဲ့၊ ေစာလုံကုိ က်ဳပ္ေတာင္းပန္ရမယ္"ဟု မၾကာခဏ ျမည္တမ္းေယာင္ယမ္းသည္ဟူ၏။

          "က်ီစားသန္၍ ရန္မ်ား"ခ့ဲရသည့္ ပုဂံဘုရင္ႏွင့္မိဖုရားေစာလုံျဖစ္ရပ္ကုိ ပမာျပဳ၍ ေရက

စားေသာအခါ တဦးႏွင့္တဦး အလြန္အကၽြံ ေျပာင္ေလွာင္က်ီစယ္ျခင္းမျပဳလုပ္ရန္၊ ယဥ္ေက်း

သိမ္ေမြ့စြာ ေရကစားၾကရန္ လူၾကီးမိဘမ်ားက သတိေပးဆုံးမၾကေလသည္။

          သၾကၤန္တြက္ရုိးက်မ္းမ်ားအလုိ သၾကၤန္အခါအတြင္း မျပဳလုပ္ဘဲ ေရွာင္သင့္သည္မ်ား

ကုိ သၾကၤန္စာမ်ား၌ ေအာက္ပါအတုိင္း ေဖာ္ျပထားၾကေလသည္--------။

(၁) ငုိေၾကြးျခင္း၊ ပူေဆြးျခင္း။             (၂) လိင္ဆက္ဆံျခင္း။

(၃) သူတပါးအသက္သတ္ျဖတ္ျခင္း။    (၄) အရက္၊ မူးယစ္ေဆး၀ါး သုံးစြဲျခင္း။

(၅) စိတ္ဆုိးျခင္း၊ ခုိက္ရန္ျဖစ္ျခင္း။      (၆) ေသြးေဖာက္၊ ေသြးထုတ္ျခင္း။

(၇) ဆီလိမ္း၊ ေဆးလိမ္းျခင္း။             (၈) သစ္ပင္ခုတ္ျဖတ္ျခင္း၊ ထင္းခုတ္ျခင္း။

(၉) ကုန္ပစၥည္း၀ယ္ယူသုိေလွာင္ျခင္း။  (၁၀) ကုန္ပစၥည္းေရာင္းခ်ျခင္း၊ ဆုိင္ထြက္ျခင္း။

          သၾကၤန္ပြဲသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာဆုိင္ရာပြဲေတာ္မဟုတ္ေသာ္လည္း ရုံးပိတ္ရက္မ်ား

ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာအလုပ္မ်ားကုိ ေဆာင္ထားရမည့္အရာအေနျဖင့္ သက္

ဆုိင္ရာဘာသာ၀င္မ်ား ျပဳလုပ္ၾကေပသည္။ "အခြင့္သာခုိက္ လု့ံလစုိက္"သည့္အေနျဖင့္ေဆာင္

သင့္သည္ကုိ ေဆာင္၊ ေရွာင္သင့္သည္ကုိ ေရွာင္၍  ဗုဒၶ၏မဂၤလာတရားေတာ္ႏွင့္အညီ  ျမန္မာ

ႏွစ္သစ္ဦးကုိ ၾကဳိဆုိေလ့ ျပဳျမဲျဖစ္ပါသည္။

          ယခင္ႏွင့္ ယခုျမန္မာ့ရုိးရာမဟာသၾကၤန္၏ "အေရြ့"ကား အလြန္ျမန္ဆန္ေၾကာင္း သၾကၤန္အေၾကာင္းေလ့လာရင္း ေတြ့ျမင္ရပါသည္။ ေခတ္ေရစီးေၾကာင္းကား အရွိန္ျပင္းျပင္း စီးဆင္းေနသည္။ မူလသၾကၤန္၏သေကၤတ၊ နိမိတ္ပုံတုိ့သည္ ယခုအခါ ေရစီးေၾကာင္းထဲ ဘယ္

ေလာက္ ေမ်ာပါစီးဆင္းသြားခ့ဲျပီလဲ၊ ဘယ္ေလာက္က်န္ေနေသးသလဲ ဟုေလ့လာမိသေလာက္

ေစ့ငုဆန္းစစ္ေနမိပါသည္။ဓမၼစမ္းေရေသာက္သံုးနိဳင္ပါေစ။

                                        အဂုၤတၳိဳလ္   ေကသမုတၱိသုတ္လာ။

                          

                                ကိုးကြယ္သင္႕ေသာဘာသာရဲ႔အဂၤါ(၇)ခ်က္။

                                        (၁)အျပစ္ကင္းရမည္။

                                       (၂)ေကာင္းက်ိဳးရွိရမည္။

                                     (၃)ပညာရွိတို႕ကဲ႔ရဲ႔မွဳမွလြတ္ရမည္။

                                    (၄)အျခားဘာသာကိုဖ်က္ဆီးျခင္း ရွဳတ္ခ်ျခင္းမွကင္းရမည္။

                                   (၅)အျခားဘာသာမ်ားတရားသျဖင္႕တိုးတက္ၾကီးပြားေအာင္ျပုလုပ္ျခင္းျဖင္႕

                                     ခြင္႕ျပဳရမည္။

                                   (၆)မေကာင္းမွဳကိုမျပဳမိေအာင္ေစာင္႔ထိန္းေပးနိဳင္ရမည္။

      

                                    (၇)စိတ္ကိုကိေလသာမွစင္ၾကယ္ေအာင္ညြွန္ျပနိုင္စြမ္းရွိရမည္။

                                                                        ဓမၼစမ္းေရေသာက္သံုးနိုင္ပါေစ။။