ကရုဏာသာရွိ၍ ပညာမပါခဲ႔ရင္

ျမတ္ဗုဒၶသည္စရိယသံုးပါးကိုေဟာထားတာေတြ႕ရတယ္ထိုသံုးပါးတြင္ေလာကတၳစရိယကိုေရွးဦးစြာေဟာ

ထားပါတယ္၊ဘာေၾကာင္႕ပါလဲ ေလာကရဲ႔ေကာင္းက်ိဳးကိုအစဥ္လိုလားခဲ႔လို႕ပဲ။

စရိယသံုးပါးကိုရွင္းပါရေစအံုး… ၁။ေလာကတၳစရိယ။ ။ အသားအေရာင္၊ ဘာသာနဲ႔ လူမ်ိဳး မခြဲျခားပဲ၊ ကိုယ့္အသက္ကို ေပးၿပီး တစ္ေလာကလံုး ေကာင္းစားေရးအတြက္ကုိ ျပဳလုပ္ရမည့္က်င့္စဥ္၊ အဲဒီက်င့္စဥ္ကို ေလာကတၳစရိယလို႔ေခၚပါတယ္။

၂။ဥာတတၳစရိယ။ ။ တစ္မ်ိဳးသားလံုးေကာင္းစားေရးအတြက္ကုိ ကိုယ့္အသက္ကို မငဲ့ကြက္ပဲ ရက္ရက္ေရာေရာ ေပးလွဴၿပီး ျပဳလုပ္ရမယ့္ က်င့္စဥ္၊ အဲဒီက်င့္စဥ္ကို ဥာတတၳစရိယလို႔ေခၚပါတယ္။

၃။ဗုဒၶတၳစရိယ။ ။ ကိုယ့္အသက္ကို ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာေပးဆပ္ၿပီး သတၱ၀ါေတြကို ဆင္းရဲတြင္းထဲမွ ကယ္တင္ႏုိင္ဖို႔အတြက္ ဘုရားျဖစ္ေအာင္ၿပဳလုပ္ရမယ့္ က်င့္စဥ္၊ အဲဒီက်င့္စဥ္ကို ဗုဒၶတၳစရိယလို႔ေခၚပါတယ္။

ဒီေတာ႔တို႕ဓမၼမိတ္ေဆြတို႔ေလာကရဲ႔ေကာင္းက်ိဳးေတြျပဳလုပ္ေနၾကတယ္၊တခ်ိဳ႔ဆိုပရဟိတေတြမွာအၾကီး

စားၾကီးေတြ။ တခ်ိဳ႕ျပဳလုပ္ေနၾကတာဟာ ကရုဏာသက္သက္ျဖင္႔ျပဳလုပ္ေနၾကတယ္ ပညာမပါဘူး။

အမွန္တကယ္က ကရုဏာတခုတည္းႏွင္႔မရပါ လမ္းေဘးမိဘမဲ႔ကေလးတေယာက္ကိုသနားလို႔ မုန္႕ေကၽြးလိုက္ရင္ခဏသာဗိုက္ျပည္႔ရင္ျပည္႕မယ္ ကေလးတေယာက္ရဲ႔ဘဝတခုအတြက္မဖူလံုပါဘူး မုန္႕ကုန္သြားရင္ကေလးဘဝဟာဒီအတိုင္းပဲျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။

ဒီေတာ႔ကရုဏာအျပင္ပညာေလးပါထည္႕ေပးရပါမယ္၊ကရုဏာျဖင္႔ကေလးငယ္ဘဝကိုေႏြးေထြးေအာင္

လုပ္ေပးျပီး ပညာျဖင္႔ဘဝကိုေတာက္ေျပာင္ေအာင္လုပ္ေပးလိုက္ရင္ ကေလးငယ္ေလးဟာတဘဝစာတြင္သာမက ေနာင္သံသရာထိပါေကာင္းစားေစပါတယ္။

ဘုရားရွင္လက္ထက္ကေလာသကတိႆမေထရ္ သံခိတၱသာမေဏ ေသာပါကသာမေဏတို႕ဟာ မိဘမဲ႔ကေလးေတြပါ ဒီဟာကို တရားစစ္သူၾကီးျဖစ္တဲ႔အရွင္သာရိပုတၱရာက လမ္းေဘးမွာေတြ႕လို႕ မင္းတို႕ေတြဘာ၇ွာေနၾကတာလဲ အစာရွာေနတာပါ ငါနဲ႔လိုက္ခဲ႔အစားေကၽြးမယ္ဆိုေတာ႔လိုက္ခဲ႔ရွာတယ္ အားကိုးစရာရွာလိုသကိုး။

ေက်ာင္းေရာက္ေတာ႔ကရုဏာျဖင္႔အစာေကၽြးတယ္ျပီးေတာ႔ကရုဏာျဖင္႔ကေလးငယ္ဘဝမျပီးျပည္႕စံုးဘူး

ဆိုတာသိေလေတာ႔ ပညာျဖင္႔ေတာက္ေျပာင္ေအာင္ သားငယ္အစာေနတိုင္းစားရမယ္ ဒုကၡရဲ႔ျငိမ္းေအးရာကိုရမယ္၊ သားငယ္ဘဝသာယာမယ္ဆိုရင္ လိုခ်င္သလားေမးေတာ႔ ကေလးငယ္ကလိုခ်င္တာေပါ႕ဒါဆိုရင္ကိုရင္ဝတ္ေပးမယ္ဝတ္မလားဆိုေတာ႔ႏွစ္ခါမေမးရပါဘူး၊ဝတ္မယ္တဲ႔။

ဒီလိုနဲ႔ဝတ္ေပးလိုက္ေတာ႔အားလံုးဆံပင္အကုန္ရိတ္ျပီးတာနဲ႔ကိေလသာကုန္တယ္ ဒုကၡျငိမ္းေအးသြားတယ္။တရားစစ္သူၾကီးကကရုဏာတရားနဲ႔ကေလးငယ္ကိုေႏြးေထြးေစျပီး ပညာျဖင္႔ဘဝကိုေတာက္ေျပာင္ေအာင္ဖန္တီးနိဳင္ခဲ႔တယ္။

ဘာသာေရးသမိုင္းစာမ်က္ႏွာကိုလိုက္ၾကည္႕လိုက္ေတာ႔ ဗုဒၶဘာသာဟာ ဟိုး…ေရွးယခင္ကတည္းက မိဘမဲ႔ကေလးေတြျပဳစုေစာင္႔ေရွာက္လာတာေတြ႕ရတယ္၊ဆင္းရဲႏြမ္းပါးတဲ႔သူေတြကိုေထာက္ပံ႕လာ

တာေတြ႕ရတယ္၊ မိဘဘိုးဘြားမ်ားကိုျပဳစုလုပ္ေကၽြးလာခဲ႔ၾကတယ္၊ သိပ္ျပီးၾကည္နဴးဖြယ္ေကာင္းတဲ႔ဘာသာတခုပါ။

ဒီေတာ႕ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ေျပာခ်င္ပါတယ္တုိ႔တေတြဟာသနားျခင္းဆိုတဲ႔ကရုဏာတခုတည္းနဲ႔မရပါဘူး

 ေနာက္ျပီးပါးစပ္ကတင္ ဒုကၡမုစၥႏၱဳဆင္းရဲ႔အတြင္းမွလြတ္ေျမာက္ၾကပါေစဆိုတာနဲ႔လည္းမရပါဘူး ကရုဏာသာရွိျပီး ပညာမပါရင္ ခ်မ္းသာတဲ႔သူယုတ္ၾကီးျဖစ္တတ္ပါတယ္။

ပညာသာပါျပီးကရုဏာမပါရင္လည္းေကာက္က်စ္ယုတ္မာတဲ႔ပညာတတ္ၾကီးျဖစ္ျပီးဆင္းရဲေနတတ္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင္႔လူသားေတြကိုကရုဏာျဖင္႔ေႏြးေထြးေအာင္ေပးျပီးပညာျဖင္႔ေတာက္ေျပာင္ေအာင္တတ္နိုင္

သေလာက္လုပ္ေပးၾကဖို႔တိုက္တြန္းပါတယ္။

                                                                      (ဓမၼစမ္းေရ)

ဝိပႆနာအားထုတ္ၾကည္႕ၾကရေအာင္

အေျခခံဝိပႆနာတရားေတြသိရေလေအာင္ဒီေန႔ဝိပႆနာအေၾကာင္းနည္းနည္းေရးခ်င္တယ္၊ ဝိပႆနာဆိုတာ ဝိဝိေဓန အာကာေရန ပႆတီတိ ဝိပႆနာ တဲ႔ အဓိပၸါယ္ေလးကအထူးထူးေသာအေၾကာင္းအားလံုးကိုသိျမင္တတ္တာကိုဝိပႆနာလို႕ေခၚပါတယ္တဲ႔။

ေျပာခ်င္တာက စိတ္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ႐ုပ္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ျဖစ္သမွ်အရာအားလံုးကုိ သိေနျခင္း၊ ဉာဏ္မ်က္စိျဖင့္ ျမင္သလုိ ျမင္ေနျခင္းလုိ႔ ဆုိလုိပါတယ္။ ပုိၿပီးရွင္းေအာင္ ေျပာရရင္ ျဖစ္သမွ်အရာေတြ အေပၚမွာ သတိမူေနျခင္းပါပဲ။

ဒါကိုဘာလို႕ေျပာရမလဲဆိုရင္ သတိပ႒ာန- သတိ၏ ၿမဲစြာတည္ျခင္း၊ သတိရွိေနျခင္းလုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခ်ိဳ႕က တရားအားထုတ္တာကုိ ၀ိပႆနာ သတိပ႒ာန္ပြားမ်ားတယ္လုိ႔ ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ သတိပ႒ာနသုတ္လာ သတိပ႒ာန္နည္းအတုိင္း အားထုတ္ျခင္းကုိပဲ ၀ိပႆနာ တရားအားထုတ္တယ္လုိ႔ ဆုိလိုၾကတာပါ။

ဒါေၾကာင့္ စတင္အားထုတ္မယ့္ သူဟာ  တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္တဲ့ ေနရာတစ္ခုခုမွာေနၿပီး အမ်ိဳးသားဆုိရင္ သက္ေသာင့္သက္သာ တင္ပလႅင္ေခြထုိင္၊ အမ်ိဳးသမီးဆုိရင္လည္း သင့္ေလွ်ာ္သလုိ သက္ေသာင့္သက္သာ ထုိင္၊ ခါးနဲ႔ေခါင္းကုိ ေျဖာင့္မတ္စြာထားၿပီး မ်က္လႊာခ်ကာ လက္အေနအထားကေတာ့ ဘယ္ဘက္လက္ေပၚ ညာဘက္လက္ ထပ္ၿပီးထားလုိကထား၊ ဒူးႏွစ္ဘက္ေပၚမွာ တစ္ဘက္စီထားလုိကထားၿပီး ခႏၶာကုိယ္ အေနအထားကုိ ျပင္ဆင္ရပါမယ္။

အဲဒီလုိ ျပင္ဆင္ၿပီး ကာယာႏုပႆနာလုိ႔ေခၚတဲ့ အာနာပါန ထြက္ေလ၊ ၀င္ေလကစၿပီး သတိကပ္ကာ ရႈမွတ္ရပါမယ္၊ မိမိစိတ္ကေလးကိုမိမိရွဳ႔မွတ္တဲ႔ေနရာမွာအျမဲသတိမူဖို႕ေတာ႔မေမ႔ပါနဲ႔။

ျမတ္ဗုဒၶက ဝိပႆနာအားထုတ္မည္႔ေယာဂီသည္သတိရွိလ်က္သာလ်င္ ထြက္သက္ေလကုိ ႐ႈိက္၏၊ သတိရွိလ်က္သာလွ်င္ ၀င္သက္ေလကုိ ႐ွဴ၏၊ ႐ွည္ရွည္႐ႈိက္႐ွဴလွ်င္လည္း ရွည္ရွည္႐ႈိက္႐ွဴသည္ဟု သိ၏၊ တုိတုိ႐ႈိက္႐ွဴလွ်င္လည္း တုိတုိ႐ႈိက္႐ွဴသည္ဟု သိ၏၊ ထြက္ေလ၀င္ေလ၏ အစ အလယ္ အဆုံး အလုံးစုံေသာ ႐ုပ္အေပါင္းကုိ ထင္ရွားသိလ်က္ ႐ိႈက္႐ွဴမည္ဟု သိလွ်က္က်င့္၏…” စသျဖင့္ အေျခခံ အာနာပါန မွတ္နည္းကုိေအာက္ေျခကစလို႕ေဟာၾကားခဲ႔႔ပါတယ္။

ဝိပႆနာအလုပ္ကိုစျပီးလုပ္သူေတြအတြက္  မွတ္ခါစမွာ အခက္အခဲ ျဖစ္တတ္တာသဘာဝပါ ဘယ္အလုပ္ပဲလုပ္လုပ္အခက္ချေလးေတာ႕ရွိေနစျမဲေလ၊ သမာဓိ မရွိေသးတဲ့အတြက္ စိတ္မွာ အေတြးေပါင္းစုံ၊ စိတ္ကူးေပါင္းစုံ ၀င္တတ္ပါတယ္ မိမိလုပ္ခဲ႔တဲ႔အလုပ္ေတြအေပၚေရာက္ေရာက္ေနတတ္ပါတယ္။

ဒီထြက္ေလ၀င္ေလကုိပဲ ေကာင္းေကာင္းမွတ္လို႔္ မရတာေတြလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ မိမိမွတ္ေနတဲ႔ထြက္ေလ၀င္ေလသတိမမူမိတာလည္းရွိတတ္ပါတယ္၊ အဲဒီလုိ ျဖစ္တဲ႔အခါမ်ိဳးမွာ ကုိယ္အသက္႐ႈေနတယ္ဆုိတဲ့ အသိေလးေတာ့ သတိမူေစခ်င္ပါတယ္။

ဒီေတာ႔ တရားအားထုတ္တဲ႔ တရားနည္းလမ္းမ်ား အမ်ဳိးမ်ဳိးအေထြေထြ ရွိၾကပါတယ္၊ ထိုနည္းလမ္းမ်ား၏ အမွား/အမွန္ ကို တိုင္းတာခ်င္တယ္ဆိုရင္ သတိပ႒ာန္ေလးပါး ေပတံႏွင့္သာ တိုင္းတာရပါ့မယ္။

ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆိုရင္ သတိပ႒ာနသုုတ္ေတာ္တြင္ ဧကာယေနာ အယံ ဘိကၡေ၀ မေဂၢါ သတၱာနံ ၀ိသုဒၶိယာ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး ကင္းစင္ဖို႔ရာ တစ္ခုတည္းေသာ လမ္းသည္ သတိပ႒ာန္ဟု ေဟာထားပါတယ္။

ထို႔အျပင္ ကာယေ၀ဒနာစိတၱဓေမၼသု ကိဥၥိဓမၼံ အနမသိတြာ မဂၢါဒိဂေမာနာမ နတၳိ ကာယ ေ၀ဒနာ စိတၱ ဓမၼ ဆိုတဲ့ သတိပ႒ာန္ ေလးပါးအနက္ တစ္ပါးပါးကို မရႈမွတ္မသံုးသပ္ဘူးဆိုပါက မဂ္ဖိုလ္ကို ရသည္ မရွိပါ.. လို႔ စာေပအလာ ရွိတဲ့အတြက္ သတိပ႒ာန္ ပါတဲ့ တရားနည္းလမ္းမ်ားသာလွ်င္ အမွန္ျဖစ္နုိင္ပါတယ္ လို႔ ယူဆမိပါတယ္။

သတိပ႒ာနသုတ္ေတာ္တြင္ ‘ဂစၦေႏၱာ၀ါ ဂစၦာမီတိ ပဇာနာတိ’ သြားလွ်င္လည္း သြားသည္ ဟူ၍ အျပားအားျဖင့္ သိရမယ္လို႔ ဆိုထားပါတယ္္၊ သြားလွ်င္ ဘာမွ်မဟုတ္ဘူး၊ ဟုေဟာၾကားထားတာမဟုတ္ပါ၊ သည္လိုဆိုလွ်င္ ဘုရားရွင္ ေဟာထားတဲ့ ဂစၦေႏၱာ ၀ါ ဂစၦာမီတိ ပဇာနာတိ ကို ဂစၦေႏၱာ၀ါ နတၳီတိ ပဇာနာတိ လို႔ ျပင္ရမလိုျဖစ္ေနပါတယ္။

နိသိေႏၷာ ၀ါ နိသိေႏၷာမီတိ ပဇာနာတိထိုင္လွ်င္လည္း ထိုင္တယ္ဟူ၍ အျပားအားျဖင့္ သိရမယ္္၊ ထုိင္လွ်င္ ဘာမွ်မဟုတ္ ဟူ၍ သိရမည္ဟု မေဟာၾကားခဲ့ပါ၊ ဘုရားရွင္ေဟာေတာ္မူခဲ့တဲ့နိသိေႏၱာ၀ါ နိသိေႏၷာမီတိ ပဇာနာတိ ကို နိသိေႏၷာ၀ါ နတၳီတိ ပဇာနာတိ လို႔ ျပင္ရမလိုျဖစ္ေနပါတယ္၊

ႏ ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ေထာင့္ငါးရာေက်ာ္ ကာလက ျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ ယခုအခ်ိန္အထိ ဘုရားရွင္ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တဲ့ တရားေတာ္မ်ားကို ပိုလို႔လည္း ႏုတ္ပယ္စရာမလုိသလို လိုေန၍လည္း ထပ္ျဖည့္စရာမလိုပါ၊ တရားေတာ္က အရွိကိုအရွိအတိုင္း သိျမင္ရမယ္ဆိုတာ ရိုးရိုးရွင္းရွင္းေလးျဖစ္တယ္၊ ဘူတံဘူတေတာ ပႆတိ၊ အရွိကို အရွိတိုင္းရႈမွတ္ရမယ္လို႔ ေဟာထားေသာေၾကာင့္ ရိုးရိုးေလးပင္ အရွိကို အရွိတိုင္းပင္ ရႈမွတ္ရံုသာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဘုရားရွင္ရဲ႕ ဒီမဟာသတိပ႒ာနသုတ္ တစ္ခုလုံးရဲ႕ အခ်ဳပ္စကားက ”ယထာဘူတံ ပဇာနာတိ” ဆုိတဲ့ စကားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဓိပၸါယ္က ဟုတ္တုိင္းမွန္စြာ သိပါဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္ပါ။ ဟုတ္တုိင္းမွန္စြာ သိတယ္ဆုိတာက ခုနေျပာခဲ့သလုိ ေပၚသမွ် ျဖစ္သမွ် အာ႐ုံေတြကုိ ေပၚခုိက္ျဖစ္ခုိက္မွာ သိေအာင္လုပ္ပါလုိ႔ ဆုိလုိျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္။

ကဲဒီေလာက္ဆိုဝိပႆနာအစျပဳသူတို႔မွတ္လို႕ရေလာက္ပါျပီ အားလံုးျငိမ္းေအးရာအမွန္ျမတ္နိဗၺာန္ကိုကိုယ္စီတက္လွမ္းနိဳင္ေအာင္ၾကိဳးစားနိုင္ၾကပါေစ။

(ဓမၼစမ္းေရ)

ဗုဒၶဘာသာ သမုိင္းအက်ဥ္း

ဗုဒၶဘာသာတုိ႔အတြက္ သိသင္႔သိထုိက္တဲ႔ ဗုဒၶ၀င္အက်ဥ္း (သုိ႔) ဗုဒၶဘာသာအေၾကာင္း သိေကာင္းစရာအက်ဥ္းေလးပါ။ သိလုိသူမ်ားအတြက္ ရည္ရြယ္ကာ ေရးသား ပူေဇာ္လုိက္ပါသည္။

ဘုရားအေလာင္းေတာ္သည္ -၆၂၄-ဘီစီတြင္ (ျမန္မာလလုိ-၀ါဆုိလျပည့္၊ ၾကာသာပေတးေန႔တြင္) မယ္ေတာ္မာယာ၀မ္းၾကာ တုိက္တြင္ သေႏၶယူပါသည္။
 

ဘုရားေလာင္းသည္ -၆၂၃-ဘီစီ၊ (ျမန္မာလလုိ ကဆုန္လျပည့္၊ ေသာၾကာေန႔)တြင္ နီေပါႏုိင္ငံ၊ လုမၺိနီဥယ်ာဥ္၌ မယ္ေတာ္မာယာေဒ၀ီ၊ ခမည္းေတာ္သုေဒၶါဒနမင္းႀကီးတုိ႔မွ ေမြးဖြားခဲ႔ပါသည္။ ဘုရားေလာင္း နာမည္မွာ သိဒၶတၳျဖစ္ပါသည္။
 

(၁၆-ႏွစ္မွ ၂၉)ႏွစ္အထိ နန္းစည္းစိမ္းကုိ ခံစားပါသည္။)

ဘီစီ-၅၉၄-(ျမန္မာလလုိ-၀ါဆုိလျပည့္၊ တနလၤာေန႔)တြင္ အိမ္ရာတည္ေထာင္ လူ႔ေဘာင္ခြါကာ ေတာထြက္ေတာ္မူပါသည္။ (သက္ေတာ္ ၂၉-ႏွစ္ အရြယ္ ျဖစ္ပါသည္။)

၂၉-ႏွစ္မွ ၃၅-ႏွစ္အထိ ဒုကၠရစရိယာ-ပင္ပန္းေသာအက်င္႔ က်င္႔ခဲ႔ရပါသည္။)
 

ဘီစီ-၅၈၈-(ျမန္မာလလုိ-ကဆုန္လျပည့္၊ ဗုဒၶဟူးေန႔)တြင္ သဗၺညဳတဉာဏ္ေတာ္ကုိ ရရွိေတာ္မူပါသည္။ (သက္ေတာ္ ၃၅-ႏွစ္ အရြယ္ျဖစ္ပါသည္။)
၄င္းဘီစီ-၅၈၈-(ျမန္မာလလုိ-၀ါဆုိလျပည့္ စေနေန႔)တြင္ ပထမဆုံးေသာ ဓမၼစၾကာသုတ္ေတာ္ကုိ ဗာရာဏသီၿမိဳ႕အနီး မိဂဒါ၀ုန္ ေတာမွာ ေဟာေတာ္မူပါသည္။

မွတ္ခ်က္။ ။ဗုဒၶဂယာႏွင္႔ မိဂဒါ၀ုန္ေတာသည္ -၁၈-ယူဇနာ/ မုိင္အားျဖင္႔ -၁၄၄-မုိင္ ေ၀းပါသည္။

ဓမၼစၾကာတရားပြဲမွာ လူသားအေနနဲ႔ ပဥၥ၀ဂၢီငါးဦးသာ ပါ၀င္ပါသည္။ ၄င္းတရားပြဲမွာ အရွင္ေကာ႑ညသည္ အ႐ုဏ္မတတ္မီ ေသာတာပန္တည္ပါသည္။
ေ

နာက္ဆက္လက္ၿပီး ဘုရားရွင္က-အနတၱလကၡဏသုတ္ကုိ ေဟာေသာအခါ ပဥၥ၀ဂၢီရဟန္းေတာ္ ငါးဦးစလုံး ရဟႏၱာ ျဖစ္ေတာ္မူၾကပါသည္။

ဘီစီ-၅၈၈-တြင္ ဘုရားရွင္သည္ ပထမဆုံးသာသနာျပဳခရီးစဥ္ကုိ စတင္ လုပ္ခဲ႔ပါသည္။

ဘီစီ-၅၄၃-(ျမန္မာလလုိ-ကဆုန္လျပည့္၊ အဂၤါေန႔)တြင္ ဘုရားရွင္ သက္ေတာ္(၈၀)၊ ၀ါေတာ္ (၄၅)တြင္ ကုသိနာ႐ုံ၊ အင္ၾကင္းေတာ၌ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူပါသည္။ ကဆုန္လဆုပ္(၅)ရက္၊ တနဂၤေႏြေန႔တြင္ အေလာင္းေတာ္ကုိ မီးပူေဇာ္ပါသည္။

ပထမသဂၤါယနာ-
 

ဘုရားရွင္ သက္ေတာ္(၃၅-မွ-၈၀)အတြင္း၊ ၀ါေတာ္အေနအားျဖင္႔(၄၅)၀ါအတြင္း ေဟာၾကားခဲ႔ေသာ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကုိ တစ္စုတစ္ေ၀းတည္း စီးစဥ္ဖုိ႔ရန္ ဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္ျပဳၿပီး တစ္လအၾကာ--

ဘီစီ-၅၄၃-မွာ ပထမဆုံး သဂၤါယနာကုိ ရာဇၿဂိဳလ္ၿမိဳ႕၊ သတၱပဏၰိလႈိဏ္ဂူ၌ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကုိ စုေပါင္းရြတ္ဆုိျခင္းဟူေသာ သဂၤါယနာတင္ၾကပါသည္။ 

ပထမသဂၤါယတင္ပြဲမွာ ဦးေဆာင္ဆရာေတာ္သည္ အရွင္မဟာကႆပျဖစ္၍ အရွင္ဥပါလိမေထရ္က ၀ိနည္းအရာတာ၀န္ယူ၍၊ အရွင္အာနႏၵာက သုတၱန္အရာတာ၀န္ယူပါသည္၊ အဖြဲ႔၀င္သံဃာေတာ္ (၅၀၀) ျဖစ္ပါသည္။ ၀ါေခါင္လဆုပ္ (၅)က စတင္က်င္းပကာ (၇)လၾကာပါသည္။ အေထာက္အပံ႔ဒကာေတာ္သည္ အဇာတသတ္မင္း ျဖစ္ပါသည္။

မွတ္ခ်က္။ ။ဗုဒၶပရိနိဗၺာန္ျပဳၿပီး ပထမသဂၤါယနာတင္ခ်ိန္က စတင္၍ (အဂၤလိပ္လုိ-B.E) သုန္းကာ 

ဗုဒၶသာသနာႏွစ္ကုိ စတင္ေရတြက္ပါသည္။ “သဂၤါယနာ”ဟူသည္ စုေပါင္းရြတ္ဆုိျခင္းဟု အဓိပၸါယ္ရပါသည္။

ဘုရားရွင္ေဟာၾကားခဲ႔ေသာ ပိဋကတ္ေတာ္တုိ႔ကုိ အရွင္မဟာကႆပစေသာ မေထရ္အဆက္ဆက္တုိ႔ ဆက္ကာဆက္ကာ ေဆာင္ယူထိန္းသိမ္းခဲ႔တဲ႔ အစဥ္အလာကုိ အစြဲျပဳ၍ “ေထရိက”၊ ေနာက္ မေထရ္အစဥ္အဆက္တုိ႔ ထိန္းသိမ္းခဲ႔ေသာ ဗုဒၶအယူ၀ါဒအေနအားျဖင္႔ “ေထရ၀ါဒသာသနာ”အျဖစ္ အမည္တြင္ခဲ႔ပါသည္။

ဒုတိယသဂၤါယနာ-
 

(BC -443/B.E-100) သာသႏွစ္ (၁၀၀)အေရာက္မွာ ေ၀သာလီၿမိဳ႕၊ ၀ါဠဳကာ႐ုံေက်ာင္းမွာ ဒုတိယသဂၤါယနာတင္ပါသည္။ ဦးေဆာင္ဆရာေတာ္သည္ အရွင္ယသျဖစ္ပါသည္။ အရွင္သဗၺမိမေထရ္ႏွင္႔ အရွင္ေရ၀တမေထရ္တုိ႔က အဓိကတာ၀န္ယူကာ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကုိ ရြတ္ဆုိၾကပါသည္။ အဖြဲ႔၀င္ သံဃာေတာ္ (၇၀၀) ျဖစ္ပါသည္။ (၈)လ ၾကာပါသည္။ အေထာက္အပံ႔ေပးေသာဒကာသည္ ကာလာေသာကမင္းျဖစ္ပါသည္။

တတိယသဂၤါယနာ-
 

(BC-249/B.E-300) သာသနာႏွစ္ (၃၀၀)အေရာက္မွာ ပါဋလိပုတ္ၿမိဳ႕ေတာ္၊ အေသာကာ႐ုံေက်ာင္း၌ တတိယသဂၤါယနာ တင္ပါသည္။ ဦးေဆာင္ဆရာေတာ္မွာ အရွင္မဟာေမာဂၢလိပုတၱတိႆမေထရ္ျဖစ္၍ အရွင္မဟာကႆပမေထရ္ႏွင္႔ ကာက႑၏သားျဖစ္ေသာ အရွင္ယသမေထရ္တုိ႔က အဓိက တာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္ပါသည္။ အဖြဲ႔၀င္သံဃာေတာ္အေရအတြက္မွာ (၁၀၀၀) ျဖစ္ပါသည္။ 

ဤသံဂၤါယနာတင္ပြဲ၌ ၀ိနည္းေရးရာမ်ားကုိ အဓိကထားကာ ေဆြးေႏြးျခင္း ျပဳလုပ္ၾကပါသည္။ အေထာက္အပံ႔မင္းမွာ အေသာကမင္းႀကီးျဖစ္ပါသည္။ ဤတတိယသဂၤါယနာသည္ (၉)လ ၾကာပါသည္။

တတိယသဂၤါယနာတင္ၿပီးခ်ိန္ကစၿပီး (၉)တုိင္း (၉)ဌာနတုိ႔သုိ႔ အရွင္မဟာေမာဂၢလိပုတၱတိႆမေထရ္ႏွင္႔ အေသာကမင္းႀကီးတုိ႔ တာ၀န္ယူကာ သာသနာျပဳ ေစလႊတ္ေတာ္မူပါသည္။

(၉)တုိင္း (၉)ဌာနႏွင္႔ သာသနာျပဳမေထရ္မ်ား-
၁။ ကသၼီရႏွင္႔ဂႏၶာရအရပ္=အရွင္မဇၥ်ႏၱိကမေထရ္ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။
၂။ မဟႎသကအရပ္=အရွင္မဟာေဒ၀မေထရ္ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။
၃။ ၀န၀ါသိအရပ္= အရွင္ရကၡိတမေထရ္ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။
၄။ အပရႏၱအရပ္=အရွင္ေယာနကဓမၼရကၡိတမေထရ္ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။
၅။ မဟာရ႒အရပ္= အရွင္မဟာဓမၼရကၡိတမေထရ္ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။
၆။ ေယာနကအရပ္=အရွင္မဟာရကၡိတမေထရ္ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။
၇။ ဟိမ၀ႏၱာအရပ္= အရွင္မဇၥ်ိမမေထရ္ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။
၈။ သု၀ဏၰဘူမိအရပ္= အရွင္ေသာဏမေထရ္ႏွင္႔ အရွင္ဥတၱရမေထရ္တုိ႔ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။
၉။ တမၺပဏၰိ (သီဟုိဠ္)အရပ္=အရွင္မဟိႏၵမေထရ္ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။

စတုတၳသဂၤါယနာ-
 

(B.C 94/ B.E 450) သာသနာေတာ္သကၠရဇ္ (၄၅၀)-အေရာက္တြင္ သီဟုိဠ္၊ မလယဇနပုဒ္၊ အာေလာကလႈိဏ္တြင္ စတုတၳသဂၤါယနာတင္ပါသည္။ ဦးေဆာင္ဆရာေတာ္မွာ မဟာဓမၼရကၡိတမေထရ္ျဖစ္၍ အဖြဲ႔၀င္ဆရာေတာ္အေရအတြက္သည္ (၅၀၀) ျဖစ္ပါသည္။ -၁-ႏွစ္အခ်ိန္ယူကာ သဂၤါယနာတင္ခဲ႔ၾကပါသည္။ 

အေထာက္အပံ့ေပးေသာဒကာသည္ ၀ဋၬဂါမဏိမင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဤစတုတၳသဂၤါယနာတြင္ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကုိ ေပရြက္တြင္ အကၡရာေရးျခင္းျဖင္႔ သဂၤါယနာတင္ခဲ႔ၾကပါသည္။

ႏုိင္ငံမ်ားႏွင္႔ ဗုဒၶသာသနာေရာက္ရွိပုံ-

ဗုဒၶဘာသာႏွင္႔ျမန္မာႏုိင္ငံ-
ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ 3rd Century A.D-တြင္ ဗုဒၶသာသနာ စတင္ေရာက္ရွိပါသည္။

ဗုဒၶဘာသာနဲ႔တ႐ုတ္ႏုိင္ငံ-
တ႐ုတ္ႏုိင္ငံမွာ 1st Century A.D-တြင္ ဗုဒၶဘာသာစတင္ေရာက္ရွိပါသည္။

ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ ဗီယက္နမ္ႏုိင္ငံ-
ဗီယက္နမ္ႏုိင္ငံမွာ A.D 189-တြင္ ဗုဒၶဘာသာစတင္ေရာက္ရွိပါသည္။ တ႐ုတ္မွ တဆင္႔ေရာက္ရွိျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ဗုဒၶဘာသာႏွင္႔ ကုိရီးယားႏုိင္ငံ-
ကုိရီးယားႏုိင္ငံမွာ A.D 372-ႏွစ္တြင္ ဗုဒၶဘာသာစတင္ေရာက္ရွိပါသည္။

ဗုုဒၶဘာသာႏွင္႔ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံ-
ဂ်ပန္ႏုိင္ငံသုိ႔ A.D ၅၅၂၊ သာသနာေတာ္ႏွစ္ -၁၀၉၅-တြင္ ဗုဒၶသာသနာစတင္ေရာက္ရွိပါသည္။

ဗုဒၶဘာသာႏွင္႔ ကေမၻာဒီယားႏုိင္ငံ-
ကေမၻာဒီးယားႏုိင္ငံသုိ႔ A.D -၅-ရာစုတြင္႔ ဗုဒၶဘာသာစတင္ေရာက္ရွိပါသည္။

ဗုဒၶဘာသာႏွင္႔ ထုိင္းႏုိင္ငံ-
ထုိင္းႏုိင္ငံသုိ႔ A.D -၆-ရာစု၊ သာသနာေတာ္ႏွစ္ -၁၃၀၀-တြင္ ဗုဒၶသာသနာစတင္ေရာက္ရွိပါသည္။

ဗုဒၶဘာသာႏွင္႔ အင္ဒုိနီးရွားႏုိင္ငံ-
အင္ဒုိနီးရွားႏုိင္ငံသုိ႔ A.D -၆-ရာစုတြင္ ဗုဒၶသာသနာေရာက္ရွိပါသည္။

ဗုဒၶဘာသာႏွင္႔ တိဗက္ႏုိင္ငံ-
တိဗက္ႏုိင္ငံသုိ႔ A.D -၇-ရာစုတြင္ ဗုဒၶသာသနာစတင္ေရာက္ရွိပါသည္။

ဗုဒၶဘာသာႏွင္႔ ႐ုရွားႏုိင္ငံ-
႐ုရွားႏုိင္ငံသုိ႔ A.D -၁၇-ရာစုတြင္ ဗုဒၶသာသနာစတင္ေရာက္ရွိပါသည္။

အိႏၵိယႏုိင္ငံႏွင္႔ ဗုဒၶသာသနာ-
အိႏၵိယႏုိင္ငံတြင္ A.D -၆-ရာစုေလာက္ကစၿပီး ဗုဒၶသာသနာ တေျဖးေျဖး ကြယ္ေပ်ာက္သြားခဲ႔ပါသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံ ပုဂံဗုဒၶသာသနာ-
ျမန္မာႏုိင္ငံ ပုဂံသုိ႔ A.D -၁၁-ရာစုေလာက္တြင္ ဗုဒၶသာသနာေရာက္ရွိပါသည္။ အရွင္အရဟံႏွင္႔ အေနာရထာမင္းႀကီးတုိ႔ ဦးစီးကာ ျမန္မာျပည္ဗုဒၶသာသနာ ပုိမုိစည္ပင္ျပန္႔ပြားေအာင္ လုပ္ေဆာင္ခဲ႔ၾကပါသည္။

ပဥၥမသဂၤါယနာ-
A.D -၁၈၇၁/ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ႏွစ္ -၂၄၁၅-ခု/ ျမန္မာသကၠရစ္ -၁၂၃၂-ခုႏွစ္၊ တန္ေဆာင္မုန္းလတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၊ မႏၱေလးေတာင္ေျခတြင္ ပဥၥမသဂၤါယနာတင္ပါသည္။ ဦးေဆာင္ဆရာေတာ္မွာ မႏၱေလး၊ ဒကၡိဏာရာမေက်ာင္းတုိက္ဆရာေတာ္ အရွင္ဇာဂရာဘိ၀ံသမေထရ္ျဖစ္၍၊ အဖြဲ႔၀င္ဆရာေတာ္အေရအတြက္မွာ ၂၄၀၀-ျဖစ္ပါသည္။ အေထာက္အပံ႔ဒကာမွာ မင္းတုန္းမင္းႀကီး ျဖစ္ပါသည္။
 

ဤ ပဥၥမသဂၤါယနာတြင္ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကုိ ေက်ာက္ထက္အကၡရာတင္ျခင္းျဖင္႔ သဂၤါယနာ တင္ခဲ႔ၾကပါသည္။ ေက်ာက္ခ်ပ္ေရ-၇၂၉-ခ်ပ္ရွိပါသည္။ ေက်ာက္ထက္အကၡရာတင္ရာ၌ ၾကာခ်ိန္မွာ (၇)ႏွစ္၊ (၆)လႏွင္႔ (၁၄) ရက္ၾကာပါသည္။

ဗုဒၶသာသနာေတာ္အလံႏွင္႔ သမုိင္း-
A.D -၁၈၈၀-ခုႏွစ္တြင္ ဗုဒၶသာသနာ႔အလံကုိ အေမရိကန္ႏုိင္ငံသား စစ္ဗုိလ္ႀကီး -Henry Steel Olcott-က စတင္ တီထြင္ခဲ႔ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

အဂၤလန္ႏုိင္ငံ၌ ပထမဆုံးေသာ ဗုဒၶသာသနာ႔အဖြဲ႔အစည္း-
A.D -၁၈၈၁-ခုႏွစ္တြင္ အဂၤလန္ႏုိင္ငံတြင္-ပါဠိက်မ္းစာအဖြဲ႔အစည္း-ဆုိၿပီး ပထမဆုံးေသာ ပိဋကတ္အဖြဲ႔အစည္း အဂၤလန္ႏုိင္ငံတြင္ စတင္ေပၚေပါက္ခဲ႔ပါသည္။ တည္ေထာင္သူမွာ -T.W. Rhys Davids- ျဖစ္ပါသည္။ သူသည္ မူရင္း ခရစ္စ္ယာန္ဘာသာ၀င္ျဖစ္ပါသည္။

ဗုဒၶဘာသာ အိႏၵိယႏုိင္ငံတြင္ျပန္လည္ေမြးဖြားျခင္း-
A.D -၁၈၉၁-ခုႏွစ္တြင္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံမွ အနာဂါရိကဓမၼပါလသူေတာင္စင္ႀကီးဦးေဆာင္ကာ အိႏိၵယႏုိင္ငံ၊ ဗုဒၶဂယာမွာ မဟာေဗာဓိအဖြဲ႔အစည္းဆုိၿပီး ဗုဒၶဘာသာ ျပန္လည္တည္ေထာင္ပါသည္။
A.D -၁၉၅၆-ခုတြင္ အိႏိၵယႏုိင္ငံသား Dr. B.R Ambedkar-ဦးေဆာင္ၿပီး အိႏိၵယႏုိင္ငံတြင္ ဗုဒၶသာသနာပုိမုိ ျပန္႔ပြားေအာင္ လုပ္ေဆာင္ခဲ႔ပါသည္။ ၁၉၅၆-ခု၊ ေအာက္တုိဘာ -၁၄-ရက္တြင္ အိႏိၵယႏုိင္ငံသား (၁)သန္းခန္႔ ဗုဒၶဘာသာအျဖစ္သုိ႔ ကူးေျပာင္းၾကပါသည္။

ဆ႒သဂၤါယနာ-
A.D ၁၉၅၄-၅၆/ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ႏွစ္ ၂၄၉၈-ခု၊ ျမန္မာသကၠရဇ္ ၁၃၁၆-ခု၊ ကဆုန္လျပည့္ေန႔တြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ ကမၻာေအး၊ မဟာပါသာဏလႈိဏ္ဂူ၌ ဆ႒သဂၤါယနာတင္ပါသည္။ ဦးေဆာင္ဆရာေတာ္မွာ ေညာင္ရမ္းဆရာေတာ္ အရွင္ေရ၀တမေထရ္ျဖစ္၍၊ အဓိကတာ၀န္ယူ ရြတ္ဖတ္သရဇၥ်ာယ္ေသာမေထရ္မ်ားမွာ မဟာစည္ဆရာေတာ္ႏွင္႔ မင္းကြန္းဆရာေတာ္တုိ႔ ျဖစ္ပါသည္။

အဖြဲ႔၀င္ဆရာေတာ္အေရအတြက္မွာ ေထရ၀ါဒ (၅)ႏုိင္ငံ (သီရိလကၤလာ၊ ျမန္မာ၊ ထုိင္း၊ ေလာ၊ ကေမၻာဒီယား)တုိ႔မွ (၂၅၀၀)ေသာ မေထရ္တုိ႔ျဖစ္ပါသည္။ အျခားေသာ ႏုိင္ငံ (၂၄)ႏုိင္ငံတုိ႔မွလည္း အကူအညီမ်ား ေပးၾကပါသည္။ အေထာက္အပံ႔ဒကာမွာ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးႏုႏွင္႔ ျမန္မာျပည္သူ၊ ျပည္သားမ်ား ျဖစ္ပါသည္။

မွတ္ခ်က္။ ။ဤဆ႒သဂၤါယနာတင္ပြဲမွာ ပါဠိေတာ္တင္မက အ႒ကထာ၊ ဋီကာမ်ားကုိပါ ျပန္လည္ စစ္ေဆးဆုံးျဖတ္ျခင္းျဖင္႔ သဂၤါယနာတင္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

အိႏၵိယႏုိင္ငံႏွင္႔ ၀ိပႆနာ-
A.D -၁၉၆၅၊ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ႏွစ္ -၂၅၁၂-ခုႏွစ္တြင္ ဆရာႀကီးဦးဂုိအင္ကာဦးေဆာင္ၿပီး အိႏၵိယႏုိင္ငံတြင္ ဗုဒၶဘာသာ ၀ိပႆနာတရား ျပန္လည္ အျမစ္တြယ္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ပါသည္။

ပထမဆုံးေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀က္ဘ္ဆုိက္-
A.D -၁၉၉၈-ေမလတြင္ Nibbana.com-ဟူေသာ ပထမဆုံးဗုဒၶဘာသာ၀က္ဘ္ဆုိက္ကုိ အဂၤလန္ႏုိင္ကေန ဖန္တီးႏုိင္ခဲ႔ပါသည္။

အာဖစ္ဂန္နစ္တန္မွ (Bamiyan)ဗမီယန္ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္-
A.D-၂၀၀၁၊ မတ္လတြင္ အာဖစ္ဂန္နစ္တန္မွ ကမၻာ႔အံဖြယ္ရပ္ေတာ္မူ ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္ကုိ တာလီဘမ္တုိ႔၏ ဖ်က္ဆီးျခင္းကုိ ခံခဲ႔ရပါသည္။

မွာပါရေစ။ ။အထက္ပါဗုဒၶ၀င္(သုိ႔) ဗုဒၶဘာသာအေၾကာင္းသိေကာင္းစရာအက်ဥ္းသည္ ေမေမ႔လျပည့္၀န္းေလး စုစည္းထားေသာ ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ပတ္သက္တဲ႔ အခ်က္အလက္မ်ားကုိ တင္ျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။ တခ်ိဳ႕ေနရာမ်ားမွာ မူကြဲ စသည္အားျဖင္႔ ကြဲလြဲေနျခင္း ရွိေကာင္း ရွိႏုိင္ပါသည္။ အခုေမေမ႔လျပည့္၀န္းေလး တင္ျပတဲ႔မူသည္ ေထရ၀ါဒမေထရ္မ်ား လက္ခံထားေသာ ဘီစီ၊ ေအဒီႏွစ္မ်ားျဖစ္ပါသည္။

ကုိးကား--
၀ိနည္းစူဠ၀ါပါဠိေတာ္
ပါရာဇိက႑အ႒ကထာ
မဟာ၀ံသ
စူဠ၀ံသ
ဦးသာျမတ္ “ေရးသားထားပါတယ္ ေမတၱာျဖင္႕ျပန္လည္မ်ွေဝပါတယ္။

(ဓမၼစမ္းေရ)

သမီးထက္ငယ္ေသာေဖေဖ

သာသနာမွာအနာထပိဏ္ သူေဌးဆိုရင္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တိုင္းသိၾကျပီးျဖစ္ပါတယ္…သူေဌးၾကီး ဟာ ဘုရားရွင္နဲ ့တကြရဟန္းေတာ္မ်ားကိုဆြမ္းအမွဴနဲ႔လုပ္ေကၽြးျပဳစုတဲ့ေနရာမွာအလြန္ထင္ရွားတဲ႔ဒကာ

တစ္ေယာက္ပါ။

 

သေ႒းၾကီးမွာ မဟာသုဘဒၵါ စူဠသုဘဒၵါ သုမနေဒဝီလို႕ေခၚတဲ႕သမီးသံုးေယာက္ရွိပါတယ္ သမီးသံုးေယာက္အနက္ သေ႒းၾကီးကသမီအၾကီးးျဖစ္တဲ ့ မဟာသုဘဒၵါ ကို သံဃာေတြရဲ႔အမွဴကိစၥ အ၀၀ ေဆာင္ရြက္ ဖို ့တာ၀န္ေပးထားပါတယ္…မဟာသုဘဒၵါ က အမွဴကိစၥ ေဆာင္ရြက္ရင္းတရားေတာ္နာၾကားလို ့ ေသာတာပန္တည္သြားပါတယ္..ေနာက္ေတာ့

အိမ္ေထာင္ရက္သားက်တာနဲ့လင္ေယာက်ၤားေနာက္လိုက္သြားလို႔စူဠသုဘဒၵါအလတ္မကိုကိုအမ 

နည္းတူတာ၀န္ယူေစခ့ဲျပန္တယ္..စူဠသုဘဒၵါကလည္းအမနည္းတူပဲတရားနာျပီးေသာတာပန္တည္ျပန္ေရာ..

အိမ္ေထာင္က်ျပီးခင္ပြန္းေနာက္ လိုက္ပါသြားျပန္ေရာေပါ့..

သေ႒းၾကီးမွာအငယ္ဆံုးအေထြးဆံုးျဖစ္တဲ႔သမီးတစ္ေယာက္သုမန ေဒ၀ီကိုပဲအမေတြနည္းတူတာ၀န္ေပးျပန္
ပါတယ္..သုမနေဒ၀ီ ကလဲ သံဃာေတြရဲ႔အမွဴကိစၥ အ၀၀ ေဆာင္ရြက္ကာတရားေတာ္ေတြ နာၾကားလိုက္ရင္း ေသာတာပန္ထက္ျမင့္တဲ ့သကဒါဂမ္ အရိယာျဖစ္သြားတယ္။

အေထြးဆံုးသမီးသုမနေဒ၀ီေလးဟာ ေရာဂါသည္ေလးပါအရိယာျဖစ္ျပီးေနာက္ပိုင္းမွာအနာေရာဂါႏွိပ္စက္ျပီး

 ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ကိုေရာက္လာပါတယ္..ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ဖခင္ကိုေတြ႔လိုတယ္လိုအေခၚလႊတ္တယ္..

အနာထပိဏ္သူေဌးၾကီး လဲ သမီး မက်န္းမာျဖစ္မွန္းတာသိတာနဲ ့ အလွဴမ႑ပ္ တခု ကေန ခ်က္ခ်င္းဆိုသလိုထလိုက္လာတယ္။

``ဟဲခ်စ္သမီး ..သုမန    ဘယ္လိုေနေသးလဲ”
 

``ငါ့..ေမာင္ေလး  ဘာလဲ”
 

``ဟဲခ်စ္သမီး .. ေယာင္ယမ္းေနျပန္တာလားသမီးေလးရယ္”
 

``ငါ ့ေမာင္ေလး  အမၾကီး  ေယာင္ယမ္းေျပာတာမဟုတ္ဘူး”
 

``ဟဲခ်စ္သမီး ေၾကာက္ျမန္းေနသလားကြယ္”
 

``ငါ့ ေမာင္ကေလး…အမၾကီးမေၾကာက္ပါဘူး”
             
ဒီေလာက္ခေလးေျပာျပီးသမီးအေထြးဆံုးသုမနေဒဝီေလးဟာေသဆံုးသြားပါေတာ႔တယ္ပူေဆြးေသာကေတြ

ရင္ဝယ္ပိုက္ျပီးသူ႕ရဲ႕အားထားရာကိုးကြယ္ဘုရားရွင္ကိုေအၾကာင္းစံုေရွာက္တင္ပါေတာ႔တယ္။

“ျမတ္စြာဘုရား…တပည့္ေတာ္ရဲ ့သမီးငယ္ သုမနေဒ၀ီ ဟာ စုေတေသလြန္ရွာျပီ ဘုရား
ျမတ္ဘုရားကျပန္ေမးတယ္ဒကာေတာ္…ဘယ္အတြက္ေၾကာင့္စိုးရိမ္ပူေဆြးငိုေၾကြးေနရတာလဲ 

အနိစၥသေဘာကို ဧကန္အမွန္္ရွိတယ္ဆိုတာသိတယ္မဟုတ္လား။

“အရွင္ဘုရား.. အနိစၥတရား ဧကန္ အမွန္ရွိတာကိုသိပါတယ္ဘုရား..ဒါေပမယ့္ တပည့္ေတာ္ရဲ ့သမီးအေထြးဆံုးေလးဟာအရွက္အေၾကာက္နဲ ့ျပည့္စံုသူျဖစ္ပါလွ်က္ ေသလြန္ခါနီးမွာ

 ေယာင္ယမ္းျမည္တမ္းျပီးေသသြားရွာပါတယ္ဘုရား..အဲ့ဒီအတြက္ေၾကာင့္တပည္႔ေတာ္စိတ္ႏွလံုး

သားသမီးေတာ္ေလးအတြက္ပူပန္စိတ္မသက္မသာ ျဖစ္မိပါတယ္ ဘုရား။

“ဒကာေတာ္သင္႔ရဲ႔သမီးေတာ္ေလးဟာေနာက္ဆံုးေတြဘာျမန္းေျပာသြားသလဲလို႕ေမးၾကည္႔လိုက္ေတာ႔
အရွင္ဘုရား ..တပည္ ့ေတာ္ က သမီးသုမန လို ့ ေခၚတဲ ့အခါ  တပည့္ေတာ္ကို သမီးေလးက ငါ႔ေမာင္ေလးလို႔ျပန္ေခၚပါတယ္ဘုရား။

သမီးေလး ေယာင္ယမ္းေနျပန္ သလားလို ့ေမးတဲ့အခါ…ငါ့ေမာင္ကေလးအမၾကီး မေယာင္ယမ္းပါဘူး လို ့ ျပန္ေျပာပါတယ္ ဘုရားသမီးေလး ေၾကာက္သလားလို ့ ေမးတဲ့ အခါ..ငါ့ေမာင္ေလး
အမၾကီးမေၾကာက္ပါ.. လို ့ ေျပာျပီး ေသလြန္ရွာပါတယ္ ဘုရား။

ဒကာေတာ္သူေဌးၾကီး ..သင့္သမီး ဟာ ေယာင္ယမ္း ျမည္တမ္းတာ မဟုတ္ဘုူးအရွင္ ဘုရား ေယာင္ယမ္း ျမည္တမ္း တာမဟုတ္ရင္..ဘာေၾကာင့္အေဖျဖစ္သူကိုေမာင္ေလး လို ့ေခၚေ၀ၚေျပာဆိုပါသလဲ ဘုရား။

“ဒကာေတာ္သင္က ငယ္ရြယ္ေန ျခင္းေၾကာင့္ငါ့ေမာင္ကေလးလို႔ေခၚေ၀ၚေျပာဆိုျခင္းျဖစ္ပါတယ္၊ဒကာေတာ္သင့္

သမီးသုမနေဒ၀ီဟာသင္႕ထက္ၾကီးတာမွန္ေပတယ္ သင္ကားေသာတာပန္ ပုဂၢိဳလ္မွ်သာျဖစ္တယ္၊

သင္႔သမီး သုမနေဒဝီဟာ သကဒါဂမ္ ပုဂၢိဳလ္အဆင္႔သို႕ေရာက္ရွိေနျပီ ဒါေၾကာင္႔ဒကာေတာ္ကို သုမနေဒဝီသမီးေတာ္ေလးကငါ႔ေမာင္ေလးလို႔ေခၚေဝၚတာပါ သူမေယာင္ယမ္းပါဘူး။

“ျမတ္စြာဘုရားကသုမနေဒဝီသမီးေတာ္ေလးဟာတုသိတာနတ္ျပည္ကိုေရာက္ရွိသြားတယ္လို႔မိန္႕

လိုက္ေတာ႕သေ႒းၾကီးဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာနဲ႔ျမတ္ဘုရားဆီကေနျပန္သြားပါတယ္။          

ဒီ၀တၳဳေလးဟာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္ကအနာထပိဏ္သူေဌးၾကီး ႏွင့္ သမီးသုမန ေဒ၀ီတို ့ရဲ ့သားအဖႏွစ္ေယာက္အေၾကာင္းပါ၊ေလာကီနယ္မွာသမီးကအေဖထက္ငယ္ေပမဲ႔

 ေလာကုတၱရာနယ္ပယ္မွာသမီးကအေဖထက္ၾကီးေနတယ္ေနာ္။

ဒီေနရာမွာဗဟုသုတရစရာစကားေလးတခြန္းေျပာခ်င္ပါတယ္ ေလာကမွာမိဘ ထက္ျမင့္ျမတ္တဲ ့သားသမီး ကို အတိဇာတ လို ့ေခၚျပီးမိဘ နဲ ့တန္းတူ သားသမီးကို အနုဇာတ လို ့ေခၚတယ္မိဘ ထက္ နိမ္ ့က် တဲ့သားသမီး ကို ေတာ့ အ၀ဇာတ လို ့ေခၚတယ္။

ကိုယ္ကဘယ္အတန္းထဲပါသလဲဆိုတာကိုယ္႕အလုပ္အေပၚမွာပဲမူတည္တယ္ကိုယ္ကမေကာင္းတဲ႔အလုပ္နဲ႔ေနရင္ ေအာက္တန္းစားစာရင္းဝင္သြားမယ္ အေဖတို႔အေမတို႔ထက္မျမင္႔ရင္ေနပါေစ မနိမ္႕က်ေစနဲ႔ဘယ္မိဘကမွ ကိုယ္႕သားသမီးနိမ္႕က်တာမျမင္ခ်င္ပါဘူး။

ျမတ္စြာဘုရားရဲ ့သားေတာ္ သမီးေတာ္ ဆိုရင္ေတာ့ရာထူးက်စရာလဲမရွိဘူး..သူတပါးဖ်က္ဆီးလို ့လဲမရဘူးေနာ္..ဒီလို ရာထူး ကို ကိုယ္တိုင္ၾကိဳးစားအားထုတ္မွ ရနိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္..

ေလာကီ နယ္ပယ္ က ခ်မ္းသာတဲ့စည္းစိမ္ ေတြ ရာထူးဂုဏ္ပုဒ္ေတြ ကေတာ့ ဖ်က္ဆီးျခင္းခံရတဲ ့အခါ အားလံုးပ်က္စီးဆံုးရွံုးျခင္းေတြ ျဖစ္ကုန္ ပါလိမ္ ့မယ္ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ ့သားသမီး ရတနာ အစစ္ေတြ ကို
ေတာ့ ဘယ္သူမွဖ်က္ဆီးလို ့လဲ အဆင့္က်စရာမရွိသလိုအဆင္႔ျမင္႔ဖို႕ပဲရွီပါတယ္။

ဓမၼစမ္းေရစာဖတ္ပရိတ္သတ္ၾကီး အဆင္႔ျမင္႔ခ်င္သလား

မိမိစိတ္ကိုထိန္းကာျဖင္႔ မိမိဘဝကိုျမွင္႔တင္ၾကည္႔ၾကပါစို႔လို႔တိုက္တြန္းပါရေစ။ 

(ဓမၼစမ္းေရ)